Ρωμαίους, Chapter 7

1. Ν αγνοειτε, αδελφοι γινωσκουσι γαρ νομον λαλω, οτι ο νομος κυριευει του ανθρωπου εφ οσον χρονον ζη    2. η γαρ υπανδρος γυνη τω ζωντι ανδρι δεδεται νομω εαν δε αποθανη ο ανηρ, κατηργηται απο του νομου του ανδρος.    3. αρα ουν ζωντος του ανδρος μοιχαλις χρηματισει, εαν γενηται ανδρι ετερω εαν δε αποθανη ο ανηρ, ελευθερα εστιν απο του νομου, του μη ειναι αυτην μοιχαλιδα, γενομενην ανδρι ετερω.    4. ωστε, αδελφοι μου, και υμεις εθανατωθητε τω νομω δια του σωματος του Χριστου, εις το γενεσθαι υμας ετερω, τω εκ νεκρων εγερθεντι, ινα καρποφορησωμεν τω Θεω.    5. οτε γαρ ημεν εν τη σαρκι, τα παθηματα των αμαρτιων τα δια του νομου ενηργειτο εν τοις μελεσιν ημων εις το καρποφορησαι τω θανατω    6. νυνι δε κατηργηθημεν απο του νομου, αποθανοντος εν ω κατειχομεθα, ωστε δουλευειν ημας εν καινοτητι πνευματος, και ου παλαιοτητι γραμματος.    7. Τι ουν ερουμεν ο νομος αμαρτια μη γενοιτο αλλα την αμαρτιαν ουκ εγνων, ει μη δια νομου την τε γαρ επιθυμιαν ουκ ηδειν, ει μη ο νομος ελεγεν, Ουκ επιθυμησεις    8. αφορμην δε λαβουσα η αμαρτια δια της εντολης κατειργασατο εν εμοι πασαν επιθυμιαν χωρις γαρ νομου αμαρτια νεκρα.    9. εγω δε εζων χωρις νομου ποτε ελθουσης δε της εντολης, η αμαρτια ανεζησεν, εγω δε απεθανον    10. και ευρεθη μοι η εντολη η εις ζωην, αυτη εις θανατον    11. η γαρ αμαρτια αφορμην λαβουσα δια της εντολης εξηπατησε με, και δι αυτης απεκτεινεν.    12. ωστε ο μεν νομος αγιος, και η εντολη αγια και δικαια και αγαθη.    13. το ουν αγαθον εμοι γεγονε θανατος μη γενοιτο. αλλα η αμαρτια, ινα φανη αμαρτια, δια του αγαθου μοι κατεργαζομενη θανατον, ινα γενηται καθ υπερβολην αμαρτωλος η αμαρτια δια της εντολης.    14. οιδαμεν γαρ οτι ο νομος πνευματικος εστιν εγω δε σαρκικος ειμι, πεπραμενος υπο την αμαρτιαν.    15. ο γαρ κατεργαζομαι, ου γινωσκω ου γαρ ο θελω, τουτο πρασσω αλλ ο μισω, τουτο ποιω.    16. ει δε ο ου θελω, τουτο ποιω, συμφημι τω νομω οτι καλος.    17. νυνι δε ουκετι εγω κατεργαζομαι αυτο, αλλ η οικουσα εν εμοι αμαρτια.    18. οιδα γαρ οτι ουκ οικει εν εμοι, τουτ εστιν εν τη σαρκι μου, αγαθον το γαρ θελειν παρακειται μοι, το δε κατεργαζεσθαι το καλον ουχ ευρισκω.    19. ου γαρ ο θελω, ποιω αγαθον αλλ ο ου θελω κακον, τουτο πρασσω.    20. ει δε ο ου θελω εγω, τουτο ποιω, ουκετι εγω κατεργαζομαι αυτο, αλλ η οικουσα εν εμοι αμαρτια.    21. ευρισκω αρα τον νομον τω θελοντι εμοι ποιειν το καλον, οτι εμοι το κακον παρακειται.    22. συνηδομαι γαρ τω νομω του Θεου κατα τον εσω ανθρωπον    23. βλεπω δε ετερον νομον εν τοις μελεσι μου αντιστρατευομενον τω νομω του νοος μου, και αιχμαλωτιζοντα με τω νομω της αμαρτιας τω οντι εν τοις μελεσι μου.    24. ταλαιπωρος εγω ανθρωπος τις με ρυσεται εκ του σωματος του θανατου τουτου    25. ευχαριστω τω Θεω δια Ιησου Χριστου του Κυριου ημων. αρα ουν αυτος εγω τω μεν νοι δουλευω νομω Θεου, τη δε σαρκι νομω αμαρτιας.