1. (7-2) melius est nomen bonum quam unguenta pretiosa et dies mortis die nativitatis
2. (7-3) melius est ire ad domum luctus quam ad domum convivii in illa enim finis cunctorum admonetur hominum et vivens cogitat quid futurum sit
3. (7-4) melior est ira risu quia per tristitiam vultus corrigitur animus delinquentis
4. (7-5) cor sapientium ubi tristitia est et cor stultorum ubi laetitia
5. (7-6) melius est a sapiente corripi quam stultorum adulatione decipi
6. (7-7) quia sicut sonitus spinarum ardentium sub olla sic risus stulti sed et hoc vanitas
7. (7-8) calumnia conturbat sapientem et perdet robur cordis illius
8. (7-9) melior est finis orationis quam principium melior est patiens arrogante
9. (7-10) ne velox sis ad irascendum quia ira in sinu stulti requiescit
10. (7-11) ne dicas quid putas causae est quod priora tempora meliora fuere quam nunc sunt stulta est enim huiuscemodi interrogatio
11. (7-12) utilior est sapientia cum divitiis et magis prodest videntibus solem
12. (7-13) sicut enim protegit sapientia sic protegit pecunia hoc autem plus habet eruditio et sapientia quod vitam tribuunt possessori suo
13. (7-14) considera opera Dei quod nemo possit corrigere quem ille despexerit
14. (7-15) in die bona fruere bonis et malam diem praecave sicut enim hanc sic et illam fecit Deus ut non inveniat homo contra eum iustas querimonias
15. (7-16) haec quoque vidi in diebus vanitatis meae iustus perit in iustitia sua et impius multo vivit tempore in malitia sua
16. (7-17) noli esse iustus multum neque plus sapias quam necesse est ne obstupescas
17. (7-18) ne impie agas multum et noli esse stultus ne moriaris in tempore non tuo
18. (7-19) bonum est te sustentare iustum sed et ab illo ne subtrahas manum tuam quia qui Deum timet nihil neglegit
19. (7-20) sapientia confortabit sapientem super decem principes civitatis
20. (7-21) non est enim homo iustus in terra qui faciat bonum et non peccet
21. (7-22) sed et cunctis sermonibus qui dicuntur ne accommodes cor tuum ne forte audias servum tuum maledicentem tibi
22. (7-23) scit enim tua conscientia quia et tu crebro maledixisti aliis
23. (7-24) cuncta temptavi in sapientia dixi sapiens efficiar et ipsa longius recessit a me
24. (7-25) multo magis quam erat et alta profunditas quis inveniet eam
25. (7-26) lustravi universa animo meo ut scirem et considerarem et quaererem sapientiam et rationem et ut cognoscerem impietatem stulti et errorem inprudentium
26. (7-27) et inveni amariorem morte mulierem quae laqueus venatorum est et sagena cor eius vincula sunt manus illius qui placet Deo effugiet eam qui autem peccator est capietur ab illa
27. (7-28) ecce hoc inveni dicit Ecclesiastes unum et alterum ut invenirem rationem
28. (7-29) quam adhuc quaerit anima mea et non inveni virum de mille unum repperi mulierem ex omnibus non inveni
29. (7-30) solummodo hoc inveni quod fecerit Deus hominem rectum et ipse se infinitis miscuerit quaestionibus quis talis ut sapiens est et quis cognovit solutionem verbi
| 
