1. യഹോവ പിന്നെയും മോശെയോടു കല്പിച്ചതുനീ ഫറവോന്റെ അടുക്കല് ചെന്നു അവനോടു പറയേണ്ടതു എന്തെന്നാല്എബ്രായരുടെ ദൈവമായ യഹോവ ഇപ്രകാരം അരുളിച്ചെയ്യുന്നുഎന്നെ ആരാധിപ്പാന് എന്റെ ജനത്തെ വിട്ടയക്ക.
2. വിട്ടയപ്പാന് സമ്മതിക്കാതെ ഇനിയും അവരെ തടഞ്ഞു നിര്ത്തിയാല്,
3. യഹോവയുടെ കൈ കുതിര, കഴുത, ഒട്ടകം, കന്നുകാലി, ആടു എന്നിങ്ങനെ വയലില് നിനക്കുള്ള മൃഗങ്ങളിന്മേല് വരും; അതികഠിനമായ വ്യാധിയുണ്ടാകും.
4. യഹോവ യിസ്രായേല്യരുടെ മൃഗങ്ങള്ക്കും മിസ്രയീമ്യരുടെ മൃഗങ്ങള്ക്കും തമ്മില് വ്യത്യാസം വേക്കും; യിസ്രായേല്മക്കള്ക്കുള്ള സകലത്തിലും ഒന്നും ചാകയില്ല.
5. നാളെ യഹോവ ഈ കാര്യം ദേശത്തു ചെയ്യുമെന്നു കല്പിച്ചു സമയം കുറിച്ചിരിക്കുന്നു.
6. അങ്ങനെ പിറ്റേ ദിവസം യഹോവ ഈ കാര്യം ചെയ്തുമിസ്രയീമ്യരുടെ മൃഗങ്ങള് എല്ലാം ചത്തു; യിസ്രായേല് മക്കളുടെ മൃഗങ്ങളോ ഒന്നുപോലും ചത്തില്ല.
7. ഫറവോന് ആളയച്ചു; യിസ്രായേല്യരുടെ മൃഗങ്ങള് ഒന്നുപോലും ചത്തില്ല എന്നു കണ്ടു എങ്കിലും ഫറവോന്റെ ഹൃദയം കഠിനപ്പെട്ടു അവന് ജനത്തെ വിട്ടയച്ചതുമില്ല.
8. പിന്നെ യഹോവ മോശെയോടും അഹരോനോടുംഅടുപ്പിലെ വെണ്ണീര് കൈനിറച്ചു വാരുവിന് ; മോശെ അതു ഫറവോന്റെ മുമ്പാകെ ആകാശത്തേക്കു വിതറട്ടെ.
9. അതു മിസ്രയീംദേശത്തു എല്ലാടവും ധൂളിയായി പാറി മിസ്രയീംദേശത്തൊക്കെയും മനുഷ്യരുടെ മേലും മൃഗങ്ങളിന് മേലും പുണ്ണായി പൊങ്ങുന്ന പരുവാകും എന്നു കല്പിച്ചു.
10. അങ്ങനെ അവര് അടുപ്പിലെ വെണ്ണീര് വാരി ഫറവോന്റെ മുമ്പാകെ നിന്നു. മോശെ അതു ആകാശത്തേക്കു വിതറിയപ്പോള് അതു മനുഷ്യരുടെ മേലും മൃഗങ്ങളിന് മേലും പുണ്ണായി പൊങ്ങുന്ന പരുവായ്തീര്ന്നു.
11. പരുനിമിത്തം മന്ത്രവാദികള്ക്കു മോശെയുടെ മുമ്പാകെ നില്പാന് കഴിഞ്ഞില്ല; പരു മന്ത്രവാദികള്ക്കും എല്ലാ മിസ്രയീമ്യര്ക്കും ഉണ്ടായിരുന്നു.
12. എന്നാല് യഹോവ മോശെയോടു അരുളിച്ചെയ്തിരുന്നതു പോലെ അവന് ഫറവോന്റെ ഹൃദയത്തെ കഠിനമാക്കി; അവന് അവരെ ശ്രദ്ധിച്ചതുമില്ല.
13. അപ്പോള് യഹോവ മോശെയോടു കല്പിച്ചതുനീ നന്ന രാവിലെ എഴുന്നേറ്റു, ഫറവോന്റെ മുമ്പാകെ നിന്നു അവനോടു പറയേണ്ടതു എന്തെന്നാല്എബ്രായരുടെ ദൈവമായ യഹോവ ഇപ്രകാരം അരുളിച്ചെയ്യുന്നുഎന്നെ ആരാധിപ്പാന് എന്റെ ജനത്തെ വിട്ടയക്ക.
14. സര്വ്വഭൂമിയിലും എന്നെപ്പോലെ മറ്റൊരുത്തനുമില്ല എന്നു നീ അറിയേണ്ടതിന്നു ഈ പ്രാവശ്യം ഞാന് എന്റെ ബാധകളൊക്കെയും നിന്റെ മേലും നിന്റെ ഭൃത്യന്മാരുടെ മേലും നിന്റെ ജനത്തിന്മേലും അയക്കും.
15. ഇപ്പോള് തന്നേ ഞാന് എന്റെ കൈ നീട്ടി നിന്നെയും നിന്റെ ജനത്തെയും മഹാമാരിയാല് ദണ്ഡിപ്പിച്ചു നിന്നെ ഭൂമിയില് നിന്നു ഛേദിച്ചുകളയുമായിരുന്നു.
16. എങ്കിലും എന്റെ ശക്തി നിന്നെ കാണിക്കേണ്ടതിന്നും എന്റെ നാമം സര്വ്വഭൂമിയിലും പ്രസ്താവിക്കപ്പെടേണ്ടതിന്നും ഞാന് നിന്നെ നിര്ത്തിയിരിക്കുന്നു.
17. എന്റെ ജനത്തെ അയക്കാതിരിപ്പാന് തക്കവണ്ണം നീ ഇനിയും അവരെ തടഞ്ഞുനിര്ത്തുന്നു.
18. മിസ്രയീം സ്ഥാപിതമായ നാള്മുതല് ഇന്നുവരെ അതില് ഉണ്ടായിട്ടില്ലാത്ത അതികഠിനമായ കല്മഴ ഞാന് നാളെ ഈ നേരത്തു പെയ്യിക്കും.
19. അതുകൊണ്ടു ഇപ്പോള് ആളയച്ചു നിന്റെ മൃഗങ്ങളെയും വയലില് നിനക്കുള്ള സകലത്തെയും അകത്തു വരുത്തിക്കൊള്ക. വീട്ടില് വരുത്താതെ വയലില് കാണുന്ന സകലമനുഷ്യന്റെയും മൃഗത്തിന്റെയും മേല് കല്മഴ പെയ്യുകയും എല്ലാം ചാകയും ചെയ്യും.
20. ഫറവോന്റെ ഭൃത്യന്മാരില് യഹോവയുടെ വചനത്തെ ഭയപ്പെട്ടവര് ദാസന്മാരെയും മൃഗങ്ങളെയും വീടുകളില് വരുത്തി രക്ഷിച്ചു.
21. എന്നാല് യഹോവയുടെ വചനത്തെ പ്രമാണിക്കാതിരുന്നവര് ദാസന്മാരെയും മൃഗങ്ങളെയും വയലില് തന്നേ വിട്ടേച്ചു.
22. പിന്നെ യഹോവ മോശെയോടുമിസ്രയീംദേശത്തു എല്ലാടവും മനുഷ്യരുടെയും മൃഗങ്ങളുടെയും മേലും മിസ്രയീം ദേശത്തുള്ള സകല സസ്യത്തിന്മേലും കല്മഴ വരുവാന് നിന്റെ കൈ ആകാശത്തേക്കു നീട്ടുക എന്നു കല്പിച്ചു.
23. മോശെ തന്റെ വടി ആകാശത്തേക്കു നീട്ടി; അപ്പോള് യഹോവ ഇടിയും കല്മഴയും അയച്ചു; തീ ഭൂമിയിലേക്കു പാഞ്ഞിറങ്ങി; യഹോവ മിസ്രയീംദേശത്തിന്മേല് കല്മഴ പെയ്യിച്ചു.
24. ഇങ്ങനെ കല്മഴയും കല്മഴയോടു കൂടെ വിടാതെ ഇറങ്ങുന്ന തീയും അതികഠിനമായിരുന്നു; മിസ്രയീംദേശത്തു ജനവാസം തുടങ്ങിയതുമുതല് അതിലെങ്ങും ഇതുപോലെ ഉണ്ടായിട്ടില്ല.
25. മിസ്രയീംദേശത്തു എല്ലാടവും മനുഷ്യരെയും മൃഗങ്ങളെയും വയലില് ഇരുന്ന സകലത്തെയും കല്മഴ സംഹരിച്ചു; കല്മഴ വയലിലുള്ള സകലസസ്യത്തെയും നശിപ്പിച്ചു; പറമ്പിലെ വൃക്ഷത്തെ ഒക്കെയും തകര്ത്തുകളഞ്ഞു.
26. യിസ്രായേല്മക്കള് പാര്ത്ത ഗോശെന് ദേശത്തു മാത്രം കല്മഴ ഉണ്ടായില്ല.
27. അപ്പോള് ഫറവോന് ആളയച്ചു മോശെയെയും അഹരോനെയും വിളിപ്പിച്ചു അവരോടുഈ പ്രാവശ്യം ഞാന് പാപംചെയ്തു; യഹോവ നീതിയുള്ളവന് ; ഞാനും എന്റെ ജനവും ദുഷ്ടന്മാര്.
28. യഹോവയോടു പ്രാര്ത്ഥിപ്പിന് ; ഈ ഭയങ്കരമായ ഇടിയും കല്മഴയും മതി. ഞാന് നിങ്ങളെ വിട്ടയക്കാം; ഇനി താമസിപ്പിക്കയില്ല എന്നു പറഞ്ഞു.
29. മോശെ അവനോടുഞാന് പട്ടണത്തില്നിന്നു പുറപ്പെടുമ്പോള് യഹോവയിങ്കലേക്കു കൈ മലര്ത്തും; ഭൂമി യഹോവേക്കുള്ളതു എന്നു നീ അറിയേണ്ടതിന്നു ഇടിമുഴക്കം നിന്നുപോകും; കല്മഴയും പിന്നെ ഉണ്ടാകയില്ല.
30. എന്നാല് നീയും നിന്റെ ഭൃത്യന്മാരും യഹോവയായ ദൈവത്തെ ഭയപ്പെടുകയില്ല എന്നു ഞാന് അറിയുന്നു എന്നു പറഞ്ഞു.
31. അങ്ങനെ ചണവും യവവും നശിച്ചുപോയി; യവം കതിരായും ചണം പൂത്തും ഇരുന്നു.
32. എന്നാല് കോതമ്പും ചോളവും വളര്ന്നിട്ടില്ലാഞ്ഞതുകൊണ്ടു നശിച്ചില്ല.
33. മോശെ ഫറവോനെ വിട്ടു പട്ടണത്തില്നിന്നു പുറപ്പെട്ടു യഹോവയിങ്കലേക്കു കൈ മലര്ത്തിയപ്പോള് ഇടിമുഴക്കവും കല്മഴയും നിന്നു മഴ ഭൂമിയില് ചൊരിഞ്ഞതുമില്ല.
34. എന്നാല് മഴയും കല്മഴയും ഇടിമുഴക്കവും നിന്നുപോയി എന്നു ഫറവോന് കണ്ടപ്പോള് അവന് പിന്നെയും പാപം ചെയ്തു; അവനും ഭൃത്യന്മാരും ഹൃദയം കഠിനമാക്കി.
35. യഹോവ മോശെമുഖാന്തരം അരുളിച്ചെയ്തിരുന്നതുപോലെ ഫറവോന്റെ ഹൃദയം കഠിനപ്പെട്ടു, അവന് യിസ്രായേല്മക്കളെ വിട്ടയച്ചതുമില്ല.
|