Битие, Chapter 35

1. И му рече Бог на Јакова: "Стани, оди горе во Ветил и живеј таму; и направи таму жртвеник на Бога, Кој ти се јави, кога бегаше од лицето на Исава, братот твој.    2. Тогаш Јаков им рече на своите домашни и на сите, кои беа со него: "Исфрлете ги идолите, што се кај вас, па исчистете се и преоблечете се.    3. Да се кренеме и да отидеме во Ветил; таму ке направам жртвеник на Бога, Кој ме чу во денот на невољата моја, и беше со мене и ме спаси на патот, по кој одев."    4. И му ги дадоа на Јакова сите идоли, што беа во нивни раце, и обетките, - што ги имаа на ушите; и ги закопа Јаков под дабот кај Сихем; ги остави непознати до денешен ден.    5. Потоа отиде Израил. А страв Божји ги беше спопаднал околните градови, та не се кренаа во потера по синовите Израилеви.    6. И Јаков дојде во Луз, во земјата Хананска, а тоа е Ветил, тој сам и лу ето што беа со него,    7. и направи таму жртвеник, и го нарече тоа место: Ел-Ветил, зашто таму му се беше јавил Бог, кога бегаше од лицето на Исава, својот брат.    8. Тогаш умре Девора, доилката на Ревека, и ја погребаа подолу од Ветил, под дабот, кого Јаков го нарече Плачи-даб.    9. И му се јави Бог на Јакова во Луз, откако се врати од Месопотамија, и го благослови Бог.    10. И му рече Бог: "Името ти е Јаков, но отсега нема да се именуваш Јаков, името ке ти биде Израил." И го нарече Израил.    11. И уште му рече Бог: "Јас сум твој Бог; плоди се и множи се; народ и многу народи ке настанат од тебе и цареви ке излезат од твоето колено.    12. И ти ја дадов земјата, што му ја дадов на Авраама и на Исака, твоја да биде, а и на потомството твое ке му ја дадам оваа земја."    13. Потоа Бог се издигна од местото, каде што му зборуваше.    14. А Јаков подигна споменик на истото место, каде што му зборуваше Бог; споменик од камен, па го покропи и го прелеа со елеј.    15. И Јаков го нарече тоа место, каде што му зборуваше Бог, Ел-Ветил.    16. И отиде Јаков потаму од Ветил, и го распна шаторот свој подалеку од кулата Гадер. А кога им преостана уште маку пат до Ефрат, Рахил роди, и породувањето и беше тешко.    17. А кога породилните маки и беа најтешки, бабицата и рече: "Не плаши се, и ова ке ти биде син."    18. А кога душата ја напушташе, бидејку умираше, го нарече Венони, т. е. син на болките мои. Но таткото му даде име Венијамин.    19. И умре Рахил, и ја погребаа крај патот што води кон Ефрат, а тоа е Витлеем.    20. И подигна Јаков споменик над гробот нејзин. Тоа е споменикот на гробот Рахилин до денешен ден.    21. А кога замина оттаму, Израил го распна шаторот свој зад кулата Гадер.    22. И кога Израил живееше во таа земја, отиде Рувим, та легна со Вала, наложницата на неговиот татко Јаков. И тоа го дочу Израил и се огорчи. А Јаков имаше дванаесет синови.    23. Синовите Лиини беа: Рувим, првенецот Јаковов, и по него Симеон, Левиј, Јуда, Исахар и Завулон.    24. А синовите на Рахил беа: Јосиф и Венијамин.    25. Синови, пак, на Вала, робинката на Рахил, беа Дан и Нефталим.    26. А синови на Зелфа, робинката Лиина, се: Гад, Асир. Тоа се синови Јаковови, кои му се родија во Месопотамија.    27. И дојде Јаков кај Исака, таткото свој, кој уште беше жив во Мамре во Киријат-Арби, односно во Хеврон, во земјата Хананска, каде што Авраам и Исак беа придојдени.    28. А Исак имаше сто и осумдесет години.    29. И изнемоштен, умре Исак, и беше прибран кај родот свој, бидејки стар и сит од животот. А го погребаа синовите негови Исав и Јаков.