Еремија, Chapter 38

1. Сафатиј, синот Матанов, Годолиј, синот Пасхоров, Јухал, синот Селемиин, и Пасхор, синот Малхиев ги чуја зборовите, што ги кажа Јеремија пред народот, откако рече:    2. "Вака вели Господ - оној, што ке остане во овој град, ке умре од меч, од глад и од помор; а оној, што ке појде при Халдејците, ке биде жив, и неговата душа ке му биде заменета место грабеж, и тој ке остане жив.    3. Така вели Господ - овој град бездруго ке биде предаден во рацете на војската од вавилонскиот цар, и тој ке го преземе."    4. Тогаш кнезовите му рекова на царот: "Овој човек нека биде предаден на смрт, оти влијае да ослабат рацете на војниците, што ке останат во овој град, рацете на сиот народ, откако им ги кажа тие зборови; бидејки овој човек не му пожелува добро на овој народ, туку зло."    5. И рече цаот Седекиј: "Ете, тој е во ваши раце, бидејки царот не може ништо да направи против вас."    6. Тогаш го фатија Јеремија и го фрлија во јамата на Мелхија, синот царев, кој беше во стражарницата, и го пуштија Јеремија со јаже; во јамата немаше вода, туку само тиња, и Јеремија падна во тињата.    7. И чу Авдемелех Етиопјанинот, еден од дворјаните, што се нао аше во царскиот дом, дека Јеремија го фрлија во јамата, а царот тогаш седеше пред портите Венијаминови.    8. Па излезе Авдемелех од царскиот дом и му рече на царот:    9. "Господаре мој, царе, лошо ти направија оние лу е што така постапија со пророкот Јеремија, кого го фрлија во јамата; тој ке умре таму од глад, оти во градот веке нема леб."    10. Царот му заповеда на Авдемелеха Етиопјанинот и рече: "Земи со себеси одовде триесетина лу е и извлечи го пророкот Јеремија од јамата, додека уште не умрел!"    11. Авдемелех зеде со себе лу е и влезе во царскиот дом, во подземјето, и зеде оттаму износени алишта, стари крпи, па ги спушти со јаже во јамата при Јеремија.    12. И му рече Авдемелех Етиопјанинот на Јеремија: "Стави ги тие ветви алишта и крпите под мишките на рацете свои, под јажето. И Јеремија направи така.    13. Па го повлекоа Јеремија со јажето и го извлекоа од јамата. И остана Јеремиј во стражарницата.    14. Тогаш царот Седекиј прати, па го повика при себе Јеремија, при третиот влез за во домот Господен; и му рече на Јеремија - "Kе те прашам нешто, но не сокривај ништо од мене."    15. И му рече Јеремија на Седекија: "Ако ти откријам, нема ли да ме предадеш на смрт, а ако те посоветувам, ти нема да ме послушаш."    16. И му се заколна тајно царот Седекиј на Јеремија, велејки: "Жив Господ, Кој ни ја создаде душата, нема да те предадам на смрт и нема да те предадам во рацете на оние лу е, што ја сакаат душата твоја."    17. Тогаш Јеремиј му рече на Седекија: "Вака вели Господ, Бог Саваот, Бог Израилев - ако отидеш при кнезовите на вавилонскиот цар, душата ке ти остане жива, и овој град нема да биде изгорен со оган, и ти ке бидеш жив, а и домот твој;    18. ако, пак, не појдеш при кнезовите на вавилонскиот цар, овој град ке биде предаден во рацете на Халдејците, и тие со оган ке го изгорат, а ти нема да побегнеш од рацете нивни."    19. И му рече царот Седекија на Јеремија: "Се плашам од Јудејците, кои појдоа при Халдејците, за да не ме предадат Халдејците во рацете нивни, па тие да се исмеат со мене."    20. И му рече Јеремија: "Нема да те предадат; послушај го гласот Господов за ова, што ти го кажувам, па ке ти биде добро, и жива ке остане душата твоја.    21. Ако, пак, не сакаш да појдеш еве го словото, што ми го откри Господ:    22. ете, сите жени, што ке останат во домот на јудејскиот цар, ке бидат одведени при кнезовите на вавилонскиот цар, и ке речат: "тебе те излагаа и те победија твоите пријатели; нозете твои потонаа во тиња, а тие побегнаа од тебе,    23. и сите твои жени и децата твои ке ги одведат при Халдејците, и ти не ке можеш да избегаш од рацете нивни; ти ке бидеш грабнат од раката на вавилонскиот цар и ке направиш овој град да биде изгорен со оган."    24. И му рече Седекија на Јеремија: "Никој да не ги знае овие зборови, и тогаш ти нема да умреш;    25. ако, пак, чујат кнезовите дека сум зборувал со тебе, и дојдат при тебе и ти речат - кажи ни, што му зборуваше на царот, не криј од нас, и ние нема да те убиеме, а и она, што ти рече царот,    26. тогаш кажи им: јас му ја изнесов пред лицето на царот мојата молба, за да не ме врака во домот на Јонатана, па да не умрам таму."    27. И дојдоа сите кнезови при Јеремија и го прашаа, а тој им одговори точно онака, како што му беше заповедал царот да каже, и тие молчешкум го оставија, бидејки не го разбраа она што му беше речено на царот.    28. И остана Јеремија во стражарницата до денот, во кој Ерусалим беше преземен. И Ерусалим го презедоа.