1. Спомни си, Господи, што не снајде; милостиво погледај и види ја поругата наша!
2. Наследството наше мина на ту инци, куките наши - на лу е од други племиња;
3. останавме сираци, без татко; мајките наши се како вдовици.
4. водата своја ја пиеме за сребро, дрвата наши ги купуваме со пари.
5. На вратот имаме јарем, и не гонат; исцрпени сме и не ни даваат да здивнеме.
6. Протегаме рака кон Египтјаните, кој Асирците, за да се нахраниме со леб.
7. Татковците наши грешеа: нив ги нема веке, а ние трпиме казна за нивното беззаконие.
8. Робовите ни се господари, а нема кој да не избави од рацете нивни.
9. Лебот го добиваме со страв - пред мечот во пустињата.
10. Кожата ни поцрнела како печка од лут глад.
11. Жените ни ги бесчестат на Сион, девојките - во градовите јудејски.
12. Кнезовите ги изобесија со свои раце, лицата на старците не ги почитуваа.
13. Младичите носеа рачници, а децата па аа под товари дрва.
14. Старците веке не седат пред портите; младичите не пеат.
15. Се сврши радоста на срцето наше; нашите ора се претворија во тага.
16. Падна венецот од нашата глава; тешко нам, што згрешивме!
17. Поради тоа и чезнее срцето наше; поради тоа и потемнеа очите наши.
18. Бидејки запусте гората Сион, лисици одат по неа.
19. Ти, Господи, остануваш вечно; престолот Твој е од род во род.
20. Зошто наполно не забораваш, не оставаш долго време?
21. Обрни не кон Себе, Господи, и ние ке се обрнеме; обнови ги деновите наши како во старо време.
22. Зар наполно си не отфрлил, зар без мерка си се разгневил на нас?
| 
