Псалми, Chapter 137

1. Крај реките вавилонски - таму седевме и плачевме, кога ке се сетевме на Сион;    2. на врбите, среде Вавилон, ги закачивме нашите харфи.    3. Зашто таму, оние што не заробија и кои не одведоа, побараа од нас радосна песна, велејки ни: "Пејте ни од песните сионски!"    4. Како да зепееме Господова песна на ту а земја?    5. Ако Те заборавам тебе, Ерусалиме, - нека ме заборави мојата десница,    6. нека се залепи јазикот мој за непцето мое, ако не те помнам, ако не го поставам Ерусалим над секоја моја радост.    7. Сети се, Господи, на синовите Едомови, во денот на Ерусалим, кога тие говореа: "Разрушете, разрушете го до темелите негови!"    8. Kерко вавилонска, опустошителко, блажен е оној, што ке ти врати за делото што ни го направи!    9. Блажен е ониј што ке ги заграби и ке ги разбие од камен децата твои.