Песна над песните, Chapter 2

1. Возљубената: Јас сум саронски нарцис, долински крин!    2. Возљубениот: Она што е кринот ме у трњето, тоа е мојата возљубена ме у момите.    3. Возљубената: Она што е јаболкницата ме у шумските дрвја, тоа е мојот возљубен ме у момците. Посакав сенка нејзина, и седнав; плодовите нејзини се слатки за грлото мое.    4. Тој ме воведе во куката за гозба, и знамето негово над мене беше љубов.    5. Поткрепете ме со сочни гроздови, освежете ме со јаболка, зашто сум болна од љубов.    6. Левата рака негова ми е под главата, а со десната ме прегрнува.    7. Возљубениот: Ве заколнувам керки ерусалимски, во срцните и во полските кошути: немојте да ја разбудувате и да ја вознемирувате возљубената, додека сама не посака.    8. Возљубената: Гласот на мојот возљубен, еве, го: доа а, скока преку фиданките по горите, прескокнува преку ридовите.    9. Мојот возљубен прилега на срна, на млад елен. Ете, стои зад sидот наш, погледнува низ прозорецот, sирка низ решетката.    10. Мојот возљубен се огаси и ми рече: "Стани, мила моја, убавице моја, дојди!    11. Еве, зимата веке мина, дождот го снема, престана веке,    12. цвекињата се појавија по земјата; настана време за кроење лози, и гласот на гугутката се слуша во земјата наша;    13. смокрите ги отворија пупките свои, и расцутените лози пријатно мирисаат. Стани, мила моја, убавице моја, и дојди!    14. Гулабице моја во карпест пролом, под камено засолниште, покажи ми го лицето свое, дај ми да го чујам гласот твој, зашто гласот ти е sвонлив, и лицето ти е прекрасно.    15. Фатете ни ги лисиците, лисичињата, оти тие ги пустошат лозјата, а лозјата ни цутат.    16. Мојот возљубен е мој, јас, пак, сум - негова; тој го пасе стадото ме у кринови.    17. Додека денот не измине и сенките ги снемува, врати се, мил мој, и биди како срна, како млад елен, по горите што не разделуваат.