1. In het zesendertigste regeringsjaar van Asa trok Baesa, de koning van Israel, op tegen Juda en begon Rama te versterken om alle verkeer van en naar Asa, de koning van Juda, te verhinderen.
2. Toen nam Asa zilver en goud uit de schatkamers van de tempel van Jahwe en van het koninklijk paleis en zond dat naar Benhadad, de koning van Aram, die in Damascus zetelde, met de volgende boodschap:
3. ‘Er bestaat een verdrag tussen u en mij, tussen uw en mijn vader; hierbij stuur ik u zilver en goud; wees zo goed uw verdrag met Baesa, de koning van Israel, te verbreken, zodat hij van mij wegtrekt.’
4. Benhadad voldeed aan het verzoek van koning Asa en beval zijn legeroverste op te trekken tegen de steden van Israel. Zij plunderden Ijjon, Dan, Abel-maim en alle voorraadsteden in Naftali.
5. Toen Basa hiervan hoorde staakte hij de versterking van Rama en liet hij het werk stilleggen.
6. Koning Asa liet nu alle Judeeers oproepen. Zij namen de stenen en het hout dat Baesa voor de versterking van Rama had gebruikt mee, en versterkten daarmee Geba en Mispa.
7. Toen diende zich de ziener Chanani bij Asa, de koning van Juda, aan. Hij zei hem: ‘Omdat u steun gezocht hebt bij de koning van Aram en niet bij Jahwe, uw God, daarom is de legermacht van de koning van Aram u ontglipt.
8. Hadden de Kusieten en de Libiers soms geen groot leger met eindeloos veel wagens en ruiters? Toch heeft Jahwe ze u overgeleverd, omdat u op Jahwe steunde!
9. Want de ogen van Jahwe gaan vorsend rond over heel de aarde om allen te helpen, die Hem onverdeeld toebehoren. In deze zaak hebt u echter dwaas gehandeld: van nu af zal oorlog uw deel zijn.’
10. Asa ontstak in toorn jegens de ziener en sloot hem op in de gevangenis, zo kwaad was hij op hem. Bij die gelegenheid mishandelde Asa nog andere mensen uit het volk.
11. Verdere bijzonderheden over Asa uit vroegere en latere tijd zijn te vinden in het boek van de koningen van Juda en Israel.
12. In het negenendertigste jaar van zijn regering kreeg Asa een ernstige voetkwaal; maar zelfs in deze ziekte zocht hij zijn hulp niet bij Jahwe, maar bij de geneesheren.
13. Hij ging bij zijn vaderen te ruste en stierf in het eenenveertigste jaar van zijn regering.
14. Hij werd bijgezet in het graf dat hij zich in de Davidstad had laten uithouwen; men legde hem op een rustbed, dat geheel met welriekende kruiden en specerijen, volgens kunst toebereid, bestrooid was, en men ontstak een buitengewoon groot dodenvuur voor hem.
| 
