Hosea, Chapter 11

1. Toen Israel nog jong was, kreeg Ik hem lief en uit Egypte heb Ik hem geroepen, mijn zoon.    2. Maar hoe Ik hem ook riep, zij liepen van Mij weg, ja, zij brachten offers aan de Baals en brandden wierook voor de godenbeelden,    3. en dat terwijl Ik toch degene ben die Efraim heeft leren lopen, die hem bij zijn armen heeft gevat. Zij echter wilden maar niet weten dat Ik het was die hen behoedde.    4. Met zachte leidsels heb Ik hen gemend, met teugels van liefde. Ik was voor hen als degenen die het juk optillen wanneer het tegen de kaken drukt. Ik reikte hem zijn voedsel toe.    5. Moet hij dan niet terugkeren naar Egypte en zal Assur niet zijn koning worden, nu zij weigeren zich te bekeren?    6. Het zwaard zal rondgaan in hun steden, het zal hun grendels breken en het zal hen verslinden om wat zij beraamden.    7. Mijn volk verhangt zich aan zijn ontrouw jegens Mij; zij roepen Baal wel aan, maar die maakt hen niet los uit de strop.    8. Hoe zou Ik echter u kunnen prijsgeven, Efraim, u kunnen overleveren, Israel? Hoe zou Ik u kunnen prijsgeven, alsof gij Adma waart, of met u kunnen doen zoals met Seboim? Mijn hart slaat om, heel mijn binnenste wordt week.    9. Neen, Ik zal mijn vlammende toorn toch niet koelen, Efraim niet opnieuw te gronde richten, want Ik ben God, Ik ben geen mens, Ik ben de Heilige in uw midden. Ik laat Mij niet gaan in mijn toorn.    10. Zij zullen achter Jahwe aan gaan. Als een leeuw zal Hij brullen. Ja, Hij zal brullen, en bevend komen dan de zonen van de zeekant.    11. Bevend komen zij uit Egypte, als vogels, uit het land van Assur, als duiven. Ik vestig hen weer in hun tehuis - zo luidt de godsspraak van Jahwe.    12. Met leugen heeft Efraim Mij omgeven en het huis van Israel omgaf Mij met bedrog. Juda doolt nog rond met El en blijft diens heiligen trouw.