1. Als een man zijn vrouw wegstuurt en zij gaat heen en trouwt met een ander, neemt hij haar dan nog terug? Is dit land dan niet ontwijd? En gij geeft u af met allerlei minnaars en gij wilt bij Mij terugkomen - godsspraak van Jahwe -?
2. Is er op de heuvels een plek, waar ge niet werd onteerd? Langs de wegen zit ge te wachten als een Arabier in de woestijn. Zo hebt ge het land door uw liederlijke ontucht ontwijd.
3. Toen de regen uitbleef en ook de late regen niet kwam, bleef uw blik onbeschaamd als die van een hoer.
4. En nog durft ge roepen: ‘Gij zijt mijn vader, de vriend van mijn jeugd.
5. Hij blijft niet kwaad; Hij blijft niet zinnen op wraak.’ Dat zijn uw woorden en ondertussen bedrijft ge het ene kwaad na het andere.
6. In de tijd van koning Josia zei Jahwe tegen mij: Hebt ge gezien wat Israel, de afvallige, gedaan heeft? Hoe ze op de bergen bij elke groene boom ontucht heeft bedreven?
7. Ik dacht: ‘Als ze van dat alles genoeg heeft, komt ze wel bij Mij terug.’ Maar ze is niet gekomen. Haar zuster Juda, de trouweloze, had dat gezien.
8. Ze had gezien dat Ik Israel, de afvallige, om haar overspel had verstoten en haar de scheidingsbrief had gegeven. Maar haar zuster Juda, de trouweloze, liet zich daardoor niet afschrikken; ook zij gaf zich over aan ontucht.
9. Zonder zich aan iets te storen ontwijdde ze het land met haar ontucht. Ze bedreef overspel met goden van steen en van hout.
10. En nadat alles kwam haar zuster Ja, de trouweloze, wel terug: maar ze was niet oprecht, ze deed maar alsof - godsspraak van Jahwe -.
11. Toen zei Jahwe tegen mij: Israel, de afvallige, is nog heilig vergeleken met Juda, de trouweloze.
12. Roep naar het noorden en zeg: Kom terug, afvallig Israel - godsspraak van Jahwe -, Ik ben niet kwaad meer op u. Neen, Ik ben genadig - godsspraak van Jahwe -, Ik blijf niet zinnen op wraak.
13. Erken alleen uw schuld, erken dat ge Jahwe, uw God ontrouw zijt geweest, dat ge u hebt afgegeven met vreemde goden onder elke groene boom, en naar Mij niet hebt geluisterd - godsspraak van Jahwe -.
14. Kom terug, afvallige zonen, - godsspraak van Jahwe -. Ik ben uw meester, Ik haal u uit alle steden en uit alle volken, en breng u naar Sion.
15. Ik geef u vorsten naar mijn hart, die u regeren met kennis en inzicht.
16. Als ge talrijk wordt in die tijd en sterk aangroeit in het land, - godsspraak van Jahwe -, dan wordt er niet meer gezegd: ‘Ark van het verbond van Jahwe!’ Ze verdwijnt uit het geheugen, men denkt er zelfs niet meer aan, niemand mist ze, een andere wordt nooit meer gemaakt.
17. In die tijd zal Jeruzalem heten: ‘Troon van Jahwe’! Alle stammen komen samen, bij de naam van Jahwe, in Jeruzalem. Niet langer blijven ze hardnekkig in hun boosheid.
18. In die tijd voegt Juda zich bij Israel en samen komen zij uit het noorden naar het land dat Ik aan hun voorvaderen gegeven heb.
19. Ik dacht: Wat zou Ik u graag als mijn kinderen behandelen, u een heerlijk land geven, mooier dan van enig ander volk! Ik dacht: Ge zult mij uw Vader noemen en u niet van Mij afwenden.
20. Maar zoals een vrouw ontrouw wordt aan een minnaar zo zijt gij, Israel, Mij ontrouw geworden - godsspraak van Jahwe -.
21. Op de hoogten weerklinkt geschrei: Israels zonen wenen en smeken. Ze zijn de verkeerde weg opgegaan; ze hebben Jahwe hun God vergeten.
22. Kom terug, afvallige zonen, dan genees Ik u van uw ontrouw. Hier zijn wij. We komen naar U, want Gij, Jahwe, zijt onze God.
23. Inderdaad, het rumoer op de hoogten en op de bergen is bedrog. Inderdaad, bij Jahwe onze God is er redding voor Israel.
24. Sinds onze jeugd slokt Baal heel het bezit van onze families op: schapen en runderen, zonen en dochters.
25. In schande liggen wij neer, onder smaad gaan wij gebukt, want tegen Jahwe onze God hebben we gezondigd, wij zelf en onze voorvaderen, van onze jeugd af tot heden toe. Wij hebben niet geluisterd naar Jahwe onze God.
| 
