1. Gedenk wat ons is overkomen, zie, Jahwe, naar onze schande.
2. Ons gebied is aan vreemden vervallen, een vreemde woont in ons huis.
3. Wezen zijn wij, zonder vader, en weduwen zijn onze moeders.
4. Geld moeten wij geven voor water en voor ons stookhout betalen.
5. Met het juk op de nek, opgejaagd, matten wij ons rusteloos af.
6. Bij Egypte en Assur zochten wij steun om te eten te hebben.
7. Onze voorvaderen hebben gezondigd, wij gaan gebukt onder hun schuld.
8. De slaven zijn nu onze meesters en niemand verlost ons van hen.
9. Wij oogsten gevaar voor ons leven, bedreigd vanuit de woestijn.
10. Ons lichaam gloeit als een oven, omdat de honger ons kwelt.
11. In Sion en Juda’s steden zijn vrouwen en meisjes verkracht.
12. Edelen zijn door hen gehangen, bejaarden ontzagen ze niet.
13. De jongens sleuren de molen, ze bezwijken onder stapels hout.
14. De oudsten blijven weg uit de poort, de jeugd denkt niet meer aan muziek.
15. De blijdschap is weg uit ons hart, en rouw verving onze reidans.
16. De kroon viel ons van het hoofd, wee ons, wij hebben gezondigd.
17. Ziek en zwak is ons hart, vertroebeld zijn onze ogen.
18. Verwoest ligt de heuvel van Sion, de vossen lopen er rond.
19. Gij, Jahwe, zetelt voor eeuwig, van geslacht op geslacht blijft uw troon.
20. Gij kunt ons toch niet vergeten, en ons voor altijd verlaten!
21. Jahwe, breng ons weer bij U terug, maak ons leven opnieuw zoals vroeger.
22. Of hebt Gij ons helemaal verworpen en kent uw toorn geen maat?
| 
