Psalmen, Chapter 32

1. Van David. Een compositie. Zalig wiens overtreding vergeven, wiens zonde uitgewist is;    2. zalig de mens wien de Heer niet meer toerekent wat is misdreven, in wiens hart niets heimelijks huist.    3. Want zolang ik zweeg, teerde mijn kracht weg, mijn snikken brak los, elke dag;    4. dag en nacht bleef uw hand op mij wegen: ik verschrompelde tot in het merg, of mij midzomerhitte verschroeid had.    5. Tot ik U mijn zonde bekend heb, mijn kwaad niet langer verzweeg, wist: de Heer biecht ik mijn overtreding. Toen vergaaft Gij mijn zonde, mijn schuld.    6. Daarom bidde tot U wie gelooft ten tijde dat hij zich belaagd weet; dan, hoe dreigend het water ook wast, hem vermag het niet te bereiken.    7. Gij, mijn schutse, ontheft mij van druk, bevrijding schept Gij rondom mij.    8. Inzicht geef Ik u, onderrichting, omtrent de weg die gij gaan moet. Ik geef raad. Mijn oog is op u.    9. Weest daarom niet als een paard, niet een redeloos muildier gelijk; men moet met toom en met bit zijn koppigheid weten te breken. Want anders komt het u te na!    10. Slagen talloos wachten wie kwaad zoekt, doch wie zijn rust weet in de Heer, hem zal Gods genade omgeven.    11. Verblijdt u: want Hij is de Heer. Zingt, vromen, Hem van uw vreugde, zingt, oprechten van hart, uw vervoering!