Psalmen, Chapter 65

1. Voor de koorleider. Een psalm van David. Een lied. U gewijd zij stilte en lofzang, o God, die woont op de Sion; ingelost de gelofte aan U.    2. O hoorder van het gebed, voor u moet de sterveling treden:    3. had het kwade macht over mij, Gij verzoent wat wij hebben misdreven.    4. Gelukzalig die Gij verkiest, die Gij noodt in uw hoven te wonen; in ons daalt de weldaad van uw huis, de heiligheid van uw tempel.    5. Ontzagwekkend, gerechtigheid zelf, komt uw woord tot ons, God die ons redde, toeverlaat - tot de einden der aarde, tot de verste grenzen der zee.    6. Gij wiens kracht het gebergte gegrond heeft, die omgeven zijt door uw almacht;    7. die het grommen der zeeen bedaart, het donker gegrom van hun golven, de morrende opstand der volken.    8. De verste bewoners der aarde vervult het ontzag voor uw tekenen; waar de morgen zich opent, de avond, wekt Gij de bazuintoon.    9. Tot de aarde komt Gij, geeft haar groeikracht, rijkdom geeft Gij die zich vermeerdert: want de beek van Gods regen vloeit over. Zo geeft Gij het graan zijn begin, schept Gij het begin op de akker,    10. drenkt de voren, effent het ploegland, maakt met zware regens het willig. En Gij zegent wat gaat ontkiemen.    11. En dan kroont Gij het jaar met uw gaven; welig groeit waar Gij trad het gewas,    12. heerlijk groent het gras van de steppe en der heuvelen dracht is een feest.    13. Overdekt zijn de velden met schapen, en de dalen dragen het graan. Waar de vreugderoep is tot elkaar en het zingen.