1. Heer, de toevlucht voor ons waart Gij, geslacht na geslacht.
2. Eer de bergen waren geboren, voldragen aarde en wereld, ja, van eeuwig tot eeuwig, zijt Gij, God, die Gij zijt.
3. De mens doet Gij weer worden tot stof; Gij spreekt: ‘wordt weder stof, mensenkinderen!’
4. Duizend jaren toch zijn in uw ogen als de dag van gisteren - voorbij! een wake gelijk in de nacht:
5. Gij wist ze uit, sluimer geworden. - Zo des morgens het gras, dat gaat groeien:
6. in de morgen groent het en gaat groeien, ‘s avonds is het verschrompeld, verdord.
7. Zo vergaan wij onder uw toorn, worden wij door uw gramschap vernietigd;
8. Gij stelt voor U wat wij bedreven: wat wij hadden willen verbergen, het komt in het licht van uw aanschijn.
9. Zo neigen al onze dagen ten einde onder uw gramschap, wij leven onze jaren - een zucht.
10. De dagen van onze jaren omvatten zeventig jaren, voor de krachtigsten tachtig jaren; hun trots werd moeite en leed: hoe snel voorbij zijn wij - een wiekslag!
11. Wie kent de kracht van uw toorn, uw verbolgenheid, zozeer te duchten?
12. Leer ons zo onze dagen te tellen dat ons wijsheid des harten gewordt.
13. Keer, heer, tot ons weder. Hoelang nog? Erbarm U over uw knechten,
14. maak ons morgenlijk rijk met uw goedheid, dat wij jubelend vieren onze vreugde telken dage dat wij mogen zijn.
15. Schenk ons blijdschap, zovele dagen als de dagen dat Gij ons deed lijden; jarenlang was onheil ons uitzicht.
16. Zichtbaar zij aan uw knechten uw werk, zij over hun kinderen uw luister.
17. Moge zo de goedgunstigheid zijn van de Heer onze God over ons: geef Gij het werk onzer handen bestand, ja, bestendig het werk onzer handen.
| 
