Esther, Chapter 1

1. Het was in de dagen van Ahasveros, de Ahasveros die van Indië tot Kus als koning heerste over honderdzevenentwintig provincies,    2. in die dagen dat Ahasveros, de koning, op zijn koninklijke troon in de vesting van Susan zetelde.    3. In het derde jaar van zijn koningschap richtte hij een feestmaal aan voor al zijn rijksgroten en dienaren. De legeraanvoerders van Perzië en Medië, de edelen en de bestuurders van de provincies waren aanwezig.    4. Hij spreidde de rijkdom en de luister van zijn koningschap en de stralende pracht van zijn heerlijkheid ten toon, vele dagen achtereen, honderdtachtig dagen.    5. Toen die dagen verstreken waren gaf de koning voor al het volk dat in de vesting van Susan woonde, van groot tot klein, een feest van zeven dagen, in de binnentuin van het koninklijk paleis.    6. Linnen, wit en violet van kleur, hing met koorden van byssus en van purperen stof aan zilveren ringen, die vastzaten aan albasten zuilen. Op een plaveisel van purpersteen en wit marmer, parelmoer en kostbaar gesteente, stonden aanligbedden van goud en zilver.    7. Er werd geschonken in gouden bekers, de ene al mooier dan de andere, en er was een overvloed aan koningswijn, die met koninklijke gulheid gegeven werd.    8. Niemand mocht echter, zo luidde het bevel, tot drinken gedwongen worden. De koning had al zijn hofmeesters de opdracht gegeven om iedereen naar wens te bedienen.    9. Ook koningin Wasti gaf een feest, voor de vrouwen, in het paleis van Ahasveros, de koning.    10. Op de zevende dag gaf de koning, vrolijk geworden door de wijn, aan Mehuman, Bizzeta, Charbona, Bigta, Abagta, Zetar en Karkas, de zeven eunuchen die Ahasveros, de koning, persoonlijk bedienden, de opdracht    11. om koningin Wasti voor de koning te brengen, getooid met haar koninklijke diadeem. Hij wilde het volk en de rijksgroten laten zien hoe mooi zij was. Want zij was mooi om te zien.    12. Maar Wasti, de koningin, weigerde te komen op bevel van de koning, bij monde van de eunuchen. De koning was hevig verontwaardigd en ontbrandde in ziedende woede.    13. Hij wendde zich tot de wijzen die de tijden kenden: het was namelijk de gewoonte dat de aangelegenheden van de koning werden voorgelegd aan de gezamenlijke wet- en rechtsgeleerden,    14. zijn naaste medewerkers: Karsena, Setar, Admata, Tarsis, Meres, Marsena en Memukan, de zeven rijksgroten van Perzië en Medië, die het aangezicht van de koning mochten zien, en die de hoogste posten in het koninkrijk bekleedden. Hij zei tegen hen:    15. `Wat moet er volgens recht en wet gebeuren met Wasti, de koningin, nu zij niet heeft gehoorzaamd aan het bevel dat Ahasveros, de koning, haar door de eunuchen heeft laten overbrengen?'    16. Daarop nam Memukan het woord, ten overstaan van de koning en de rijksgroten: `Koningin Wasti heeft niet alleen tegenover de koning misdaan, maar ook tegenover alle rijksgroten en tegenover alle mensen in alle provincies van Ahasveros, de koning.    17. Deze geschiedenis met de koning zal namelijk alle vrouwen ter ore komen, en dan zullen zij minachtend op hun echtgenoten gaan neerzien. Ahasveros, de koning, zullen zij zeggen, gaf opdracht om koningin Wasti voor zijn aangezicht te brengen, maar zij kwam niet!    18. Vandaag nog zullen alle vrouwen van de rijksgroten van Perzië en Medië, die van de geschiedenis met de koningin gehoord hebben, dat aan de rijksgroten van de koning laten horen. En daar zal heel wat minachting en ruzie van komen!    19. Als het de koning goeddunkt, laat dan een koninklijke beschikking uitgaan die opgeschreven wordt bij de wetten van Perzië en Medië, zodat zij onherroepelijk wordt: dat Wasti niet meer mag verschijnen voor Ahasveros, de koning, en dat de koning haar koninklijke waardigheid aan een andere vrouw zal geven, die beter is dan zij.    20. En als het door de koning uitgevaardigde decreet bekend wordt in heel het koninkrijk, dat grote koninkrijk, dan zullen alle vrouwen hun echtgenoten respecteren, van hoog tot laag.'    21. Dit voorstel vond instemming bij de koning en de rijksgroten, en de koning handelde naar het voorstel van Memukan.    22. Hij stuurde brieven naar alle provincies van de koning, naar elke provincie in haar eigen schrift en naar elk volk in zijn eigen taal: iedere man moest heer en meester zijn in zijn eigen huis en moest de taal van zijn eigen volk blijven spreken.