1. Op een keer hoorde Jakob dat de zonen van Laban zeiden: `Jakob heeft onze vader heel zijn bezit afhandig gemaakt; ten koste van hem heeft hij al die rijkdom verworven.'
2. Jakob zag aan het gezicht van Laban dat deze hem niet meer zo goed gezind was als vroeger.
3. Toen sprak de HEER tot Jakob: `Keer terug naar het land van uw vaderen en naar uw bloedverwanten; Ik zal met u zijn.'
4. Daarop riep Jakob Rachel en Lea naar buiten bij zijn kudde,
5. en zei: `Ik zie aan het gezicht van jullie vader dat hij me niet meer zo goed gezind is als vroeger; maar de God van mijn vader is nu eenmaal met mij geweest,
6. en jullie weten goed dat ik met heel mijn kracht voor jullie vader gewerkt heb,
7. ofschoon hij me bedroog en mijn loon wel tienmaal gewijzigd heeft. Maar God heeft niet toegelaten dat hij me benadeelde.
8. Toen Laban vaststelde dat de gevlekte dieren mijn loon zouden worden, wierp al het kleinvee gevlekte jongen; toen hij bepaalde dat de gestreepte dieren mijn loon zouden worden, wierp al het kleinvee gestreepte jongen.
9. Op deze wijze heeft God de dieren van jullie vader afgenomen en ze aan mij gegeven.
10. In de tijd dat het vee paarde zag ik plotseling, in een droom, dat de bokken die de schapen en geiten besprongen, gestreept, gespikkeld of gevlekt waren.
11. In die droom sprak Gods engel tot mij: "Jakob." En ik antwoordde: "Hier ben ik."
12. En Hij zei: "Kijk rond, en zie hoe alle bokken die de schapen en de geiten bespringen, gestreept, gespikkeld of gevlekt zijn. Want Ik heb gezien hoe Laban u steeds weer behandelt.
13. Ik ben de God van Betel, waar u een heilige steen met olie begoten hebt en Mij een belofte hebt gedaan. Trek daarom weg uit dit land en keer terug naar uw geboortegrond."'
14. Rachel en Lea antwoordden hem: `Wij krijgen of erven toch niets meer uit het vaderlijk huis.
15. Vader beschouwt ons toch maar als vreemdelingen, want hij heeft ons verkocht en ons geld nog opgemaakt ook.
16. Het vermogen dat God van vader afgenomen heeft, komt ons en onze kinderen toe. Doe dus maar wat God van je vraagt.'
17. Toen maakte Jakob zich klaar voor de reis, liet zijn kinderen en vrouwen plaatsnemen op de kamelen,
18. voerde zijn hele veestapel en alle bezittingen die hij in Paddan-Aram verworven had met zich mee, en ging op weg naar zijn vader Isaak in Kanaän.
19. Terwijl Laban afwezig was om de schapen te scheren, stal Rachel de huisgoden van haar vader.
20. Ook Jakob bedroog de Arameeër Laban door zijn vlucht voor hem verborgen te houden.
21. Jakob ging op de vlucht met al zijn bezittingen; hij stak de Rivier over en vertrok in de richting van het gebergte van Gilead.
22. Op de derde dag kwam Laban te weten dat Jakob gevlucht was.
23. Met zijn familieleden achtervolgde hij hem, zeven dagreizen, en haalde hem bijna in op het gebergte van Gilead.
24. Maar in die nacht verscheen God aan de Arameeër Laban en zei hem: `Pas ervoor op dreigementen te uiten tegen Jakob.'
25. Toen Laban Jakob had ingehaald, sloeg deze zijn tenten op in het gebergte; ook Laban en zijn verwanten sloegen in het gebergte van Gilead hun tenten op.
26. Laban zei toen tegen Jakob: `Wat bezielde je toch om mij zo te bedriegen en mijn dochters als krijgsgevangenen mee te nemen?
27. Waarom ben je stiekem gevlucht, waarom heb je mij bedrogen en mij niets gezegd? Met gejubel en gezang, met tamboerijn en citer zou ik je uitgeleide hebben gedaan.
28. Je hebt mij niet eens de kans gegeven mijn zonen en dochters vaarwel te kussen. Je gedrag is dwaas!
29. Ik zou het je zeer lastig kunnen maken, maar de God van je vader heeft mij vannacht gewaarschuwd: Pas ervoor op dreigementen te uiten tegen Jakob.
30. Als je overigens vertrokken bent omdat je zo vurig naar je ouderlijk huis verlangt, waarom heb je dan mijn goden gestolen?'
31. Jakob antwoordde: `Ik was bang dat u mij anders uw dochters zou afpakken.
32. Maar als u bij een van ons uw goden vindt, zal die het er niet levend afbrengen. Zoek in het bijzijn van onze verwanten maar of ik iets van u heb, en neem dat dan.' Jakob wist namelijk niet dat Rachel de huisgoden had gestolen.
33. Laban ging dus Jakobs tent binnen, en ook die van Lea en van de beide slavinnen, maar hij vond niets. Van de tent van Lea ging hij naar die van Rachel.
34. Rachel echter had de huisgoden in het zadel van haar kameel verstopt en was erop gaan zitten. Laban doorzocht de hele tent, zonder iets te vinden.
35. Ze zei tegen haar vader: `Mijn heer, neem mij niet kwalijk dat ik blijf zitten, want ik ben ongesteld.' Hoe hij ook zocht, hij vond de huisgoden niet.
36. Toen werd Jakob kwaad; hij voer tegen Laban uit en zei: `Wat heb ik misdaan, wat voor kwaad heb ik gedaan, dat u mij zo verwoed achtervolgt?
37. U hebt nu mijn hele huisraad doorzocht. Hebt u iets gevonden dat van u is? Leg het dan voor mij en uw verwanten neer en laat hen zeggen wie van ons beiden gelijk heeft.
38. Twintig jaar ben ik nu bij u geweest; uw schapen en geiten hebben geen misdracht gehad en van de rammen van uw kudde heb ik nooit gegeten.
39. Wat door wilde dieren verscheurd was, heb ik niet bij u gebracht, maar ik heb het zelf vergoed. Uit mijn eigen bezit hebt u teruggeëist wat van mij overdag of 's nachts gestolen werd.
40. Overdag verging ik van de hitte, 's nachts van de kou, en ik heb mijn ogen geen slaap gegund.
41. Twintig jaar heb ik nu in uw huis doorgebracht; veertien jaar heb ik voor u gewerkt voor uw twee dochters, zes jaar voor uw vee; en wel tienmaal wijzigde u mijn loon.
42. Als de God van mijn vader, de God van Abraham en de Gevreesde van Isaak, mij niet had bijgestaan, dan had u mij nu met lege handen weggestuurd. God heeft echter neergezien op mijn ellende en mijn zwoegen, en vannacht is Hij tussenbeide gekomen.'
43. Laban antwoordde Jakob: `Het gaat om mijn eigen dochters, mijn eigen kinderen en mijn eigen vee; alles wat je hier ziet is van mij! Wat voor kwaad zou ik mijn eigen dochters of de kinderen die zij gebaard hebben willen aandoen?
44. Kom, laat ons een verbond met elkaar sluiten, als getuige tussen mij en u.'
45. Toen zette Jakob een heilige steen overeind.
46. Jakob zei tegen zijn verwanten: `Raap stenen bijeen.' Zij haalden stenen, maakten daar een steenhoop van, en hielden bij de steenhoop een maaltijd.
47. Laban noemde hem Jegar-Sahaduta, en Jakob noemde hem Gal-Ed.
48. En Laban zei: `Deze steenhoop moet vandaag het bewijsstuk voor ons beiden zijn.' Daarom heet hij Gal-Ed,
49. en ook Mispa, omdat hij zei: `Moge de HEER de wacht houden tussen mij en jou, wanneer wij uit elkaar zijn gegaan.
50. Je mag mijn dochters niet slecht behandelen en geen andere vrouwen huwen. En al is er niemand die ons ziet, God is onze getuige.'
51. En Laban zei tegen Jakob: `Dit is de steenhoop, dit is de heilige steen die ik heb opgericht tussen mij en jou.
52. Bewijsstuk is deze steenhoop, bewijsstuk is deze gedenksteen: ik zal deze steenhoop nooit met kwade bedoelingen passeren om naar jou te komen en jij niet om naar mij te komen.
53. De God van Abraham en de God van Nachor !!- de god van hun vaders !!- zullen onze rechters zijn.' En Jakob legde zijn eed af bij de Gevreesde van zijn vader Isaak.
54. Toen slachtte Jakob op de berg een offerdier en nodigde zijn verwanten uit voor de maaltijd. Na de maaltijd bleven zij op de berg overnachten.
55. De volgende ochtend kuste Laban zijn zonen en dochters vaarwel, gaf hun zijn zegen en ging naar zijn woonplaats terug.
| 
