1. Hoor deze woorden, priesters, spits uw oren, huis Israël, luister, huis van de koning! U kwam de rechtspraak toe, maar u bent een valstrik geworden in Mispa, een net, op de Tabor gespannen,
2. een diepe valkuil, gegraven in Sittim. Ik zal u allemaal bestraffen.
3. Als iemand Efraïm kent, ben Ik het en voor Mij is Israël niet verborgen; Ik verzeker u: Efraïm heeft ontucht bedreven en Israël heeft zich bevuild.
4. Hun daden beletten hen naar hun God terug te keren, want de geest van ontucht bezielt hen en van de HEER weten zij niet.
5. Israëls trots getuigt tegen hem, Israël en Efraïm struikelen over hun eigen schuld en met hen is ook Juda gestruikeld.
6. Met hun schapen en runderen zullen zij komen om de HEER te zoeken, maar zij zullen Hem niet vinden. Hij heeft zich van hen afgekeerd.
7. Zij zijn de HEER ontrouw geworden en hebben bastaardkinderen voortgebracht; daarom zal een nieuwe maan hun akkers verslinden.
8. Blaas de bazuin in Gibea, en een trompet in Rama, sla alarm in Bet-Awen: ze zitten achter u aan, Benjamin!
9. Efraïm zal verwoest worden op de dag van hun strafgericht. Over Israëls stammen maak Ik een onherroepelijk besluit bekend.
10. De leiders van Juda gaan te werk als lieden die grensstenen verleggen: Ik stort mijn woede als water over hen uit.
11. Efraïm is verdrukt, het recht is verkracht, want het was er zo op gebrand de ijdelheden achterna te lopen.
12. Maar Ik ben de mot die Efraïm aanvreet, de verrotting in het huis Juda.
13. Wanneer Efraïm zijn ziekte ziet en Juda zijn etterende wond, dan loopt Efraïm naar Assur en zendt Juda gezanten naar de Wraakvorst. Maar hij kan u niet genezen, hij helpt u niet van die etterende wond af.
14. Ikzelf zal mij als een leeuw tegen Efraïm keren, als een leeuwenjong tegen het huis Juda. Ik verscheur ze en Ik ga weg, Ik haal ze weg en niemand ontrukt ze aan Mij.
15. Ik wil teruggaan naar mijn woonplaats, totdat zij hun schuld bekennen en mijn aangezicht zoeken. In hun nood zullen zij naar Mij uitzien.
| 
