1. De rechtvaardige komt om en niemand gaat het ter harte; de getrouwen worden weggerukt maar niemand slaat er acht op; de rechtvaardige wordt weggerukt door de slechtheid,
2. maar gaat de vrede binnen; zij die rechte wegen gaan, genieten rust op hun bedden.
3. Kom dichterbij, zonen van de heks, gebroed van echtbrekers en hoeren.
4. Over wie maakt u zich vrolijk? Tegen wie zet u een grote mond op en steekt u uw tong uit? Bent u geen kinderen van opstandigheid, gebroed van de leugen?
5. U gloeit van lust bij de eiken, onder elke groenende boom; u slacht uw kinderen af in de dalen en in de kloven van de rotsen.
6. Uw aandeel zal te midden van de doden zijn die in het dal begraven liggen, dat lot is voor u weggelegd; voor hen immers hebt u offers vergoten, hun hebt u meeloffers gebracht. Zou Ik mij daarmee moeten troosten?
7. Op een hoogverheven berg spreidt u uw legerstede uit; daarheen gaat u op om uw offer te brengen.
8. Achter de deur en de deurpost plaatst u uw schaamteloze beeltenis. Ver van Mij ontbloot u uw schaamte, u beklimt uw bed, en spreidt het breed uit. U bedingt uw loon bij hen met wie u zo graag slaapt, u ziet hun schaamte aan.
9. U daalt met olie naar Melek af, u zalft uzelf rijkelijk voor hem. U zendt uw boden naar verre gewesten, tot diep in de onderwereld.
10. Met uw vele tochten maakt u zich moe, maar nooit bedenkt u hoe nutteloos het is. Telkens vindt u nieuw leven voor uw lust, daarom verzwakt u niet.
11. Wie vreest of ducht u nog, u, die zo leugenachtig bent, en niet aan Mij denkt en u niets van Mij aantrekt? Ja, Ik hield mij stil en sloot de ogen, zodat u Mij niet meer vreest.
12. Ik zal uw deugdzaamheid en uw goede werken eens aan het licht brengen: zij zullen u niets baten.
13. Als u roept zal heel uw godenschare u niet kunnen redden. De wind blaast hen weg, zelfs een zuchtje wind neemt hen op. Maar wie bij Mij zijn toevlucht zoekt krijgt een erfdeel in mijn land en een eigendom op mijn heilige berg.
14. Men zegt: `Hoog de straten op, hoog ze op en baan een weg, verwijder de hindernissen van de weg van mijn volk.'
15. `Want', zo spreekt de Hoogverhevene, die troont voor eeuwig, wiens naam de Heilige is, `Ik ben de Heilige die woont in den hoge, maar ook in het geslagen en diep vernederde gemoed: Ik geef nieuw leven aan het vernederde gemoed, nieuw leven aan het geslagen hart.
16. Ik klaag u niet voor eeuwig aan, en blijf niet voor altijd kwaad want dan zou de levensgeest vanwege Mij zwak worden; de zaden die Ik zelf gemaakt heb.
17. Vanwege zijn misdaden was Ik korte tijd kwaad, Ik sloeg hem met afgewend gelaat en was kwaad, maar in zijn afvalligheid ging hij de wegen die zijn hart hem ingaf.
18. Ik heb die wegen gezien en Ik wil hem genezen en leiden, en hem weer troosten.
19. Voor diegenen onder hen die treuren schep Ik nu lippen die vrucht dragen. Vrede, vrede voor hen die veraf zijn en voor hen die dichtbij zijn', zegt de HEER, `Ik zal hen genezen.'
20. Maar de slechte mensen zijn als een onstuimige zee, die maar niet tot rust kan komen; haar golven woelen slijk en modder op.
21. `Voor de slechte mensen is er geen vrede', zegt mijn God.
| 
