1. maar op de eerste dag van de week gingen ze 's morgens heel vroeg naar het graf, met de kruiden die ze hadden klaargemaakt.
2. Ze vonden de steen weggerold van het graf
3. en gingen naar binnen, maar vonden er het lichaam van de Heer Jezus niet.
4. Ze wisten niet wat ze ervan moesten denken. Opeens stonden er twee mannen voor hen in stralend witte kleren.
5. Daar schrokken ze van en ze sloegen hun ogen neer, maar zij zeiden: `Waarom zoekt u de levende bij de doden?
6. Hij is niet hier, Hij is tot leven gewekt. Vergeet niet wat Hij u destijds in Galilea heeft gezegd:
7. De Mensenzoon moet overgeleverd worden in handen van zondaars, gekruisigd worden en op de derde dag weer opstaan.'
8. Toen herinnerden ze zich zijn woorden.
9. Ze keerden van het graf terug naar huis en vertelden dat alles aan de elf en aan alle anderen.
10. Het waren Maria van Magdala, Johanna en Maria van Jakobus en de overige vrouwen die bij hen waren. Ze vertelden het dus aan de apostelen,
11. maar in hun ogen was het onzin wat de vrouwen zeiden, en ze geloofden hen niet.
12. Toch holde Petrus naar het graf, en toen hij er een blik in wierp zag hij alleen de linnen doeken. Hij ging terug naar huis, verbaasd over wat er gebeurd was.
13. Juist op die dag waren twee van hen op weg naar het dorp Emmaüs, dat zestig stadiën van Jeruzalem ligt.
14. Ze spraken met elkaar over alles wat voorgevallen was.
15. Terwijl ze met elkaar in discussie waren, voegde Jezus zelf zich bij hen en liep met hen mee.
16. Maar hun ogen waren niet bij machte Hem te herkennen.
17. Hij sprak tot hen: `Waarover lopen jullie zo druk met elkaar te praten?' Met sombere gezichten bleven ze staan.
18. Een van hen, die Kleopas heette, gaf Hem ten antwoord: `Bent U dan de enige inwoner van Jeruzalem die niet weet wat daar de afgelopen dagen is gebeurd?'
19. `Wat dan?' vroeg Hij. Ze zeiden Hem: `Wat er gebeurd is met Jezus van Nazaret. Hij was een profeet, machtig in woord en daad in de ogen van God en van heel het volk.
20. Onze hogepriesters en leiders hebben Hem overgeleverd om Hem ter dood te laten veroordelen, en ze hebben Hem zelfs gekruisigd.
21. En wij hadden zo gehoopt dat Hij het was die Israël zou verlossen, maar inmiddels is het al de derde dag sinds dat gebeurd is.
22. Wel hebben enkele vrouwen uit onze kring ons versteld doen staan. Die waren vanmorgen vroeg naar het graf gegaan
23. en toen ze zijn lichaam daar niet aantroffen, kwamen ze terug met het verhaal dat ze ook nog een verschijning hadden gehad van engelen die zeiden dat Hij leeft.
24. Een paar van ons zijn toen naar het graf gegaan en het bleek zo te zijn als de vrouwen gezegd hadden, maar Hem hebben ze niet gezien.'
25. Toen zei Hij tot hen: `Wat zijn jullie toch onverstandig en traag van begrip als het gaat om het geloof in alles wat de profeten hebben gezegd!
26. Moest de Messias niet zo lijden en dan zijn heerlijkheid binnengaan?'
27. En Hij legde hun uit wat in heel de Schrift op Hemzelf betrekking had, te beginnen bij Mozes en alle Profeten.
28. Toen ze bij het dorp kwamen waar ze moesten zijn, deed Hij alsof Hij verder wilde gaan.
29. Maar met aandrang vroegen ze: `Blijf bij ons, want het is bijna avond en de dag loopt al ten einde.' Toen ging Hij mee naar binnen om bij hen te blijven.
30. Eenmaal met hen aan tafel nam Hij het brood, sprak de zegen uit, brak het en gaf het hun.
31. Nu gingen hun de ogen open en ze herkenden Hem, maar meteen was Hij uit hun gezicht verdwenen.
32. Ze zeiden tegen elkaar: `Was het niet hartverwarmend zoals Hij onderweg met ons sprak en de Schriften voor ons opende?'
33. Meteen stonden ze van tafel op en gingen terug naar Jeruzalem; daar vonden ze de elf en hun metgezellen bijeen.
34. Die zeiden: `Waarachtig, de Heer is opgewekt, aan Simon is Hij verschenen.'
35. Toen vertelden zij wat er onderweg was gebeurd en hoe ze Hem hadden herkend bij het breken van het brood.
36. Terwijl zij dit aan het vertellen waren, stond Hij opeens in hun midden. `Vrede!' zei Hij tegen hen.
37. In hun opwinding en hun schrik dachten ze dat ze een geest zagen.
38. `Waarom zijn jullie zo in de war?' vroeg Hij. `Waarom die twijfel in je hart?
39. Bekijk mijn handen en mijn voeten maar, Ik ben het zelf. Betast Me en je zult het zien. Een geest heeft immers vlees noch been, zoals jullie zien dat Ik heb.'
40. Nadat Hij dat gezegd had, liet Hij hun zijn handen en voeten zien.
41. Omdat ze het van blijdschap nog niet konden geloven, en verbaasd waren, vroeg Hij hun: `Hebben jullie hier iets te eten?'
42. Ze gaven Hem een stukje gebakken vis.
43. Hij nam het aan en at het op waar ze bij waren.
44. Hij zei: `Dit is wat Ik jullie heb gezegd toen Ik nog bij jullie was: alles wat er in de Wet van Mozes en bij de Profeten en in de Psalmen over Mij geschreven staat, moet in vervulling gaan.'
45. Toen opende Hij hun verstand om de Schriften te begrijpen.
46. Hij zei: `Er staat geschreven dat de Messias zou lijden en op de derde dag uit de doden zou opstaan,
47. en dat in zijn naam de bekering zou worden verkondigd aan alle volken, tot vergeving van zonden.
48. Jullie zullen hiervan getuigen, te beginnen in Jeruzalem.
49. Ik zend jullie wat mijn Vader heeft beloofd. Jullie moeten in de stad blijven totdat je wordt toegerust met kracht van boven.'
50. Toen bracht Hij hen buiten de stad tot bij Betanië. Daar hief Hij zijn handen en zegende hen.
51. En terwijl Hij hen zegende, ging Hij van hen heen en werd Hij in de hemel opgenomen.
52. Zij vielen voor Hem op de knieën en keerden daarna in grote vreugde terug naar Jeruzalem.
53. Zij bleven voortdurend in de tempel en prezen God.
| 
