1. In de tijd die daarop volgde trok Hij door steden en dorpen om de goede boodschap van het koninkrijk van God te verkondigen. De twaalf vergezelden Hem,
2. en ook enkele vrouwen, die van boze geesten en ziekten genezen waren !!- Maria van Magdala, uit wie zeven demonen waren weggegaan,
3. Johanna, de vrouw van Chusas, een hoge beambte van Herodes, en Susanna !!- en nog vele andere vrouwen, die hen uit eigen middelen onderhielden.
4. Een grote menigte verzamelde zich en uit alle steden kwamen de mensen naar Hem toe. Toen vertelde Hij deze gelijkenis:
5. `Een zaaier ging het land op om zijn zaad te zaaien. Bij het zaaien viel er een deel op het pad; het werd vertrapt en de vogels van de hemel aten het op.
6. Een ander deel viel op rotsige bodem; het kwam wel op, maar het verdorde door gebrek aan vocht.
7. Weer een ander deel viel tussen de distels, maar ook de distels groeiden op en ze verstikten het.
8. En weer een ander deel viel in goede aarde; het kwam op en droeg honderdvoudig vrucht.' En Hij besloot met de uitroep: `Wie oren heeft om te horen, moet horen.'
9. Zijn leerlingen vroegen Hem wat de gelijkenis betekende.
10. Hij zei: `Jullie is het gegeven de geheimen van het koninkrijk van God te kennen, maar de anderen moeten het doen met gelijkenissen, opdat ze kijken, maar niet zien; horen, maar niet verstaan.
11. Dit betekent de gelijkenis: het zaad is het woord van God.
12. Die op het pad zijn zij die het woord horen, maar dan komt de duivel en pakt het weg uit hun hart om te voorkomen dat ze gaan geloven en gered worden.
13. Die op de rotsige bodem zijn zij die het woord met vreugde aannemen wanneer ze het horen, maar ze hebben geen wortel; ze geloven enige tijd, maar op het moment van de beproeving worden ze afvallig.
14. Wat in de distels valt zijn zij die horen, maar gaandeweg worden ze door zorgen, rijkdom en de genoegens van het leven verstikt en raken niet volgroeid.
15. Wat in goede aarde valt zijn zij die het woord met een goed en edel hart horen en vasthouden, die volharden en vrucht dragen.
16. Niemand steekt een lamp aan om die te verstoppen of onder een bed te zetten, maar je zet hem op een standaard; dan ziet iedereen die binnenkomt het licht.
17. Want er is niets geheim dat niet openbaar wordt, en niets verborgen dat niet bekend wordt en aan het licht komt.
18. Let dus goed op hoe je hoort; want aan degene die heeft, zal gegeven worden, en aan degene die niets heeft, zal zelfs nog ontnomen worden wat hij dacht te hebben.'
19. Zijn moeder en zijn broers kwamen naar Hem toe, maar wegens de drukte konden ze Hem niet bereiken.
20. Men liet Hem weten: `Uw moeder en uw broers staan daarginds en willen U zien.'
21. Hij antwoordde hun: `Mijn moeder en mijn broers zijn zij die het woord van God horen en doen.'
22. Op een dag stapte Hij met zijn leerlingen in een boot en zei tegen hen: `Laten we naar de overkant van het meer gaan.' Ze staken van wal,
23. en tijdens de overtocht viel Hij in slaap. Toen barstte er op het meer een storm los. De boot maakte water en zij raakten in nood.
24. Ze maakten Hem wakker en riepen: `Meester, Meester! Wij vergaan!' Hij stond op en bestrafte de wind en het woeste water. Ze bedaarden, en het werd stil.
25. Hij zei: `Waar is jullie vertrouwen?' Met schrik en verbazing zeiden ze tegen elkaar: `Wie is dat toch, dat zelfs wind en water naar zijn bevelen luisteren?'
26. Zij voeren naar het land van de Gerasenen, dat tegenover Galilea ligt.
27. Toen Hij van boord ging, kwam Hem uit de richting van de stad iemand tegemoet die in de macht was van demonen. Al geruime tijd droeg hij geen kleren en woonde hij niet meer in een huis, maar in rotsgraven.
28. Toen hij Jezus zag, viel hij schreeuwend voor Hem neer en riep luidkeels: `Wat wilt U van mij, Jezus, Zoon van de allerhoogste God? Doe me alsjeblieft geen pijn.'
29. Hij had de onreine geest bevolen uit de man weg te gaan. Herhaaldelijk had die bezit van hem genomen; men bond hem dan vast met kettingen en voetboeien, maar steeds weer verbrak hij zijn ketenen en werd hij door de demon naar eenzame streken gejaagd.
30. Jezus vroeg hem: `Wat is uw naam?' Hij zei: `Legio'; er waren immers vele demonen bij hem ingetrokken.
31. Zij smeekten Jezus hen niet de afgrond in te sturen.
32. Nu weidde daar in de bergen een grote troep varkens; ze vroegen Hem toestemming om in die varkens te gaan, en Hij stond hun dat toe.
33. De demonen kwamen uit de man en gingen de varkens in; de troep stoof de helling af, het meer in, en verdronk.
34. Toen de varkenshoeders zagen wat er gebeurde, gingen ze ervandoor en vertelden het in de stad en op het land.
35. De mensen gingen kijken wat er gebeurd was. Ze kwamen bij Jezus en vonden daar de man uit wie de demonen waren weggegaan, gekleed en bij zijn volle verstand, gezeten aan Jezus' voeten. Ze werden met ontzag vervuld.
36. Ooggetuigen vertelden hun hoe de bezetene gered was.
37. De hele bevolking van de streek van de Gerasenen vroeg Jezus toen bij hen weg te gaan, want ze waren hevig geschrokken. Daarop stapte Jezus in de boot om terug te varen.
38. De man uit wie de demonen waren weggegaan, vroeg Hem of hij bij Hem mocht blijven, maar Jezus stuurde hem weg.
39. `Ga naar huis terug,' zei Hij, `en vertel wat God voor u heeft gedaan.' De man ging in heel de stad verkondigen wat Jezus voor hem had gedaan.
40. Toen Jezus terugkeerde, werd Hij door de menigte opgewacht; ze hadden allemaal naar Hem uitgezien.
41. Daar kwam een man naar voren, een zekere Jaïrus, hoofd van de synagoge. Hij wierp zich aan zijn voeten en smeekte Hem mee te gaan naar zijn huis,
42. omdat zijn enig kind, een dochter van een jaar of twaalf, op sterven lag. Op weg daar naartoe raakte Jezus bekneld in de mensenmassa.
43. Een vrouw die al twaalf jaar aan vloeiingen leed en haar hele inkomen aan dokters had besteed zonder bij iemand genezing te vinden,
44. kwam van achteren naar Hem toe en raakte de zoom van zijn kleren aan. Onmiddellijk hielden haar vloeiingen op.
45. Jezus vroeg: `Wie heeft Me aangeraakt?' Iedereen ontkende het en Petrus zei: `Meester, al die mensen staan te duwen en te dringen om U heen.'
46. Maar Jezus zei: `Iemand heeft Me aangeraakt, want Ik heb kracht van Mij voelen uitstromen.'
47. Omdat de vrouw besefte dat het niet verborgen kon blijven, kwam ze bevend naar Jezus toe, wierp zich neer voor zijn voeten, en vertelde waar het hele volk bij stond waarom ze Hem had aangeraakt en hoe ze onmiddellijk genezen was.
48. Jezus zei tot haar: `Mijn dochter, uw vertrouwen is uw redding; ga in vrede.'
49. Hij was nog niet uitgesproken of de voorzitter van de synagoge kreeg van thuis het bericht: `Uw dochter is gestorven; val de meester niet langer lastig.'
50. Jezus hoorde dat en zei tegen Hem: `Wees niet bang; heb maar vertrouwen, dan zal ze gered worden.'
51. Bij het huis gekomen liet Hij alleen Petrus, Johannes en Jakobus mee naar binnen gaan, en de vader en de moeder van het meisje.
52. Iedereen was in tranen en rouwde om haar, maar Jezus zei: `Huil niet; ze is niet gestorven, ze slaapt.'
53. Ze lachten Hem uit, omdat ze ervan overtuigd waren dat ze gestorven was.
54. Hij pakte haar echter bij de hand en riep: `Meisje, sta op.'
55. Het leven keerde in haar terug, ze stond onmiddellijk op, en Jezus liet haar te eten geven.
56. Haar ouders stonden versteld, maar Hij verbood hun met iemand te praten over wat er was gebeurd.
| 
