1. Het visioen van Obadja: zo spreekt de Heer GOD tot Edom. Wij hebben een boodschap van de HEER gehoord, en een bode is onder de volken rondgestuurd: `Vooruit! Laat ons tegen Edom ten strijde trekken!'
2. Luister, Ik maak u klein onder de volken, u zult diep veracht worden.
3. De trots van uw hart heeft u misleid, u die in de rotskloven woont. U die uw woonplaats in de hoogte vestigt en in uw hart zegt: `Wie haalt mij omlaag naar de aarde?':
4. al vliegt u zo hoog als de arend en al bouwt u tussen de sterren uw nest, Ik haal u daarvandaan naar omlaag !!- godsspraak van de HEER.
5. Als de dieven bij u indringen, rovers bij nacht, wat zult u dan te gronde gericht worden! Zij stelen immers alles wat hun van pas komt. En als de druivenplukkers bij u indringen, laten die meer over dan de napluk?
6. Wat zal Esau doorzocht worden, wat zal men speuren naar zijn verborgen schatten!
7. Tot aan de grens wordt u voortgedreven door al uw bondgenoten; u wordt bedrogen en overweldigd, door degenen met wie u in vrede leefde en met wie u uw brood deelde: zij leggen valstrikken voor u. Er is geen verstand meer in Edom.
8. Op die dag !!- godsspraak van de HEER !!- laat Ik de wijzen uit Edom verdwijnen, het verstand uit het bergland van Esau.
9. Uw helden, Teman, zullen de moed verliezen, zodat uit Esaus bergland de mensen worden uitgeroeid. Vanwege de moord
10. en het geweld dat uw broeder Jakob is aangedaan, zult u met schande overladen worden, zult u eens en voorgoed worden uitgeroeid.
11. Op de dag dat u zich afzijdig hield, op de dag dat vreemdelingen het leger gevangen wegvoerden, toen buitenlanders de poorten binnendrongen om over Jeruzalem het lot te werpen, hebt u zich gedragen als een van hen.
12. Nee, u moet de dag van uw broeder, de dag van zijn tegenspoed, niet met leedvermaak bezien. Nee, u moet zich niet vrolijk maken over de zonen van Juda op de dag van hun ondergang, u moet geen grote mond opzetten op de dag van hun nood.
13. Nee, u moet de poort van mijn volk niet binnengaan op de dag van zijn ongeluk, juist u moet zijn rampspoed niet met leedvermaak bezien, op de dag van zijn ongeluk, u moet zich niet op zijn rijkdommen werpen op de dag van zijn ongeluk.
14. Nee, u moet niet bij de bressen gaan staan om zijn vluchtelingen af te slachten, en zij die ontsnappen moet u niet uitleveren op de dag van hun nood.
15. Want de dag van de HEER is nabij, en komt over alle volken: wat u anderen aandoet wordt u aangedaan; uw daden komen op uw eigen hoofd neer.
16. Zoals u, mijn volk, op mijn heilige berg hebt gedronken, zo zullen alle volken eeuwig drinken; zij zullen drinken en wartaal uitslaan en worden alsof ze nooit hadden bestaan.
17. Maar op de berg Sion is er redding voor de ontsnapten: het zal heilige grond zijn en het huis Jakob krijgt zijn eigendom terug.
18. Dan is het huis Jakob een vuur, het huis Jozef een vlam, en het huis Esau een stoppelveld: Jakob en Jozef steken er de brand in en verteren het, zodat niemand van Esau ontsnapt, want de HEER heeft gesproken.
19. Zij zullen de Negeb bezetten, het bergland van Esau, en de Sefela, het gebied van de Filistijnen; zij zullen het gebied van Efraïm bezetten en het gebied van Samaria, en Benjamin zal Gilead bezetten.
20. Israëls ballingen worden een legermacht en zullen Kanaän bezetten tot Sarefat toe; de ballingen van Jeruzalem die in Sefarad zijn, zullen de steden van de Negeb bezetten.
21. Op de berg Sion zullen de redders rechtspreken over het bergland van Esau. En aan de HEER zal het koningschap toebehoren.
| 
