1. De spreuken van Salomo, de zoon van David, de koning van Israël:
2. daardoor kan men wijsheid en discipline leren, kan men van zinvolle woorden de zin doorgronden,
3. kan men zich ontvankelijk maken voor een vruchtbaar onderricht, voor rechtvaardigheid, recht en rechtschapenheid.
4. Zij kunnen de onervarenen vaardigheid geven en de jonge mens kennis en voorzichtigheid.
5. Luistert een wijze ernaar, dan vermeerdert hij het verworven weten en iemand met inzicht zal er beleid door leren.
6. Zij kunnen spreuken en duistere taal helpen doorgronden, woorden van wijzen en hun raadsels.
7. De vrees voor de HEER is het begin van de kennis; wijsheid en discipline worden door de dwazen verworpen.
8. Luister, mijn zoon, naar het onderricht van je vader en verwerp de lering van je moeder niet,
9. want zij zijn een lieflijke krans om je hoofd en een ketting om je hals.
10. Mijn zoon, als de zondaars je verleiden, stem dan niet toe,
11. als zij zeggen: `Ga met ons mee! Wij gaan loeren op bloed; wij gaan, zonder reden, de onschuldigen belagen.
12. Wij gaan hen, alsof wij de onderwereld zijn, in de kracht van hun leven verslinden, helemaal, zoals diegenen verslonden worden die in het graf afdalen.
13. Dan vinden wij allerlei kostbare dingen en vullen onze huizen met buit.
14. Loop maar met ons mee: wij hebben één beurs met ons allen!'
15. Mijn zoon, ga niet met hen op pad, zet je voet niet op hun weg,
16. want hun voeten snellen naar het kwade en zij haasten zich om bloed te vergieten.
17. Het net wordt immers vergeefs gespannen, als alle vogels het zien.
18. Zij loeren op hun eigen bloed en belagen eigenlijk hun eigen leven.
19. Zo loopt het pad van iedereen die uit is op onrechtmatige woekerwinst: het kost haar bezitters het leven.
20. De wijsheid roept luidkeels, buiten op straat, en zij verheft haar stem op de pleinen.
21. Op de hoeken van de straten staat zij te roepen; bij de ingangen van de poorten; in de stad verkondigt zij haar boodschap:
22. `Hoelang nog, onverstandigen, beminnen jullie het onverstand en vinden de spotters genoegen in hun spot en zijn de dwazen afkerig van kennis?
23. Als jij weer aandacht schenkt aan mijn vermaning, dan zal ik mijn geest aan jou openbaren en je mijn woorden laten weten.
24. Omdat jij, toen ik riep, hebt geweigerd, omdat geen mens, toen ik mijn hand uitstak, er acht op sloeg,
25. omdat je al mijn raadgevingen hebt afgewezen en niet hebt willen weten van mijn vermaningen,
26. daarom zal ik om jouw rampspoed lachen, zal ik spotten wanneer de schrik je overvalt,
27. wanneer de schrik je overvalt als een onweer, jouw rampspoed als een stormwind aankomt, nood en benauwenis je overvallen.
28. Dan zullen zij mij roepen, maar ik geef geen antwoord; dan zullen zij mij zoeken, maar zij vinden mij niet.
29. Omdat zij de kennis hebben verworpen en de vrees voor de HEER niet hebben verkozen,
30. omdat zij niet wilden weten van mijn raadgevingen en al mijn vermaningen hebben verworpen,
31. daarom zullen ze de vruchten eten van hun gedrag en hun bekomst krijgen van hun plannen.
32. Want de onverstandigen vinden de dood door hun eigen onverschilligheid en de dwazen gaan te gronde door hun eigen lichtzinnigheid.
33. Wie echter naar mij luistert, voelt zich veilig; hij is gerust en vreest geen onheil.'
| 
