Psalmen, Chapter 32

1. Op naam van David. Een kunstig lied. Gelukkig de mens van wie een misstap is vergeven, en van wie de zonde is toegedekt.    2. Gelukkig de mens wiens zonde de HEER niet aanrekent, van wie het geweten tot rust is gekomen.    3. Ik bleef mijn schuld maar verzwijgen en was aan het eind van mijn krachten, omdat ik wenen moest, de hele dag.    4. Ja, dag en nacht bleef uw hand op mij wegen; uitgeput lag ik neer, als een veld verschroeid in de zomer.    5. Toen heb ik mijn zonden bekend, niet langer mijn schuld toegedekt, ik dacht: `Ik ga mezelf beschuldigen en mijn misstappen aan de Heer belijden', en zonder uitstel hebt U al mijn schulden en al mijn zonden vergeven.    6. Laat daarom alle vromen tot U bidden in tijden van nood, in de zekerheid dat geen watervloed hen ooit nog zal overspoelen:    7. `U bent mijn beschermer, U vrijwaart mij tegen nood en druk; U laat mij leven in jubel en vrijheid.'    8. `Ik let op u, Ik geef u aanwijzingen voor de weg die u moet gaan; Ik wil u raad geven en met mijn ogen volgen.    9. Wees dan niet als een paard of als een redeloze ezel, slechts in te tomen met bit en teugel: dan kan geen kwaad bij u komen.'    10. Voor de boze is er overal ellende, maar geluk omarmt degene die op de HEER vertrouwt.    11. Rechtvaardigen, wees opgetogen om de HEER en zing een lied, oprechten van hart.