Psalmen, Chapter 42

1. Voor de leider van de muzikanten. Een kunstig lied op naam van Korachs zonen. Zoals een hinde om waterstromen schreeuwt, zo schreeuwt mijn keel naar U, God.    2. Mijn keel dorst naar God, naar de levende God. Wanneer mag ik bij God komen, en zijn aanschijn zien?    3. Mijn tranen zijn voor mij voedsel voor de dag en de nacht, heel de dag hoor ik almaar zeggen: `Waar is die God van jou?'    4. Dit alles bedenk ik en ik laat mijn gemoed de vrije loop: wanneer ik optrek in de stoet, met de anderen optrek naar Gods huis, in een feestelijke stoet, waar alles van dankbaarheid zingt en danst.    5. Waarom, mijn ziel, zo moedeloos? Waarom zo vol zelfbeklag? Wacht toch op God: eens komt de dag dat ik danken mag, mijn God, mijn redding.    6. Ik ben zo zielsbedroefd, en almaar moet ik aan U denken    7. vanuit dit land van neergang en van netten, vanaf de geringe berg. Van afgrond naar afgrond weergalmt het luide bruisen van uw watervallen; al uw springvloeden en uw golven storten over mij heen.    8. De HEER zendt mij bij dag zijn genade, 's nachts zing ik een lied voor Hem, een smeekbede tot de God van mijn leven.    9. En zo zeg ik tegen God: `Mijn rots, waarom vergeet U mij? Waarom moet ik in zak en as zitten, door mijn vijanden vernederd?'    10. Terwijl heimwee mijn hart verteert, sarren mijn tegenstanders mij, heel de dag hoor ik almaar zeggen: `Waar is die God van jou?'    11. Waarom, mijn ziel, zo moedeloos? Waarom zo vol zelfbeklag? Wacht toch op God: eens komt de dag dat ik danken mag mijn God, mijn redding.