1. Na de maaltijd brachten ze Tobias naar Sara.
2. Bij het binnengaan dacht Tobias aan wat Rafaël gezegd had. Hij pakte de wierookschaal en legde het hart van de vis en de lever op de gloeiende as en er ontstond rook.
3. Toen de demon de rook bemerkte, nam hij de wijk naar Opper-Egypte, waar de engel hem in de boeien sloeg.
4. Toen ze samen lagen kwam Tobias van het bed overeind en zei: `Sta op, zuster, laten we bidden dat de Heer zich over ons ontfermt.'
5. En Tobias zei: `U bent gezegend, God van onze vaderen, en gezegend is uw heilige en heerlijke naam door de eeuwen heen. Mogen de hemelen en alle schepselen U prijzen.
6. U hebt Adam gemaakt, en hem Eva, zijn vrouw, tot hulp en steun gegeven. Uit hen is de mensheid voortgekomen. U hebt gezegd: "Het is niet goed dat de mens alleen is; laten we een hulp voor hem maken die is zoals hij."
7. Welnu, Heer, als ik mijn zuster hier tot me neem, ga ik geen ongeoorloofde verbinding aan, maar ben ik trouw aan uw Wet. Toon mij uw barmhartigheid en laat mij aan haar zijde oud worden.'
9. Daarop brachten zij samen de nacht door.
10. Maar 's nachts stond Raguël op en ging een graf delven. Hij zei: `Misschien is ook deze gestorven'.
11. Weer in huis gekomen,
12. zei Raguël tegen zijn vrouw Edna: `Laat een van de dienstmeisjes eens gaan kijken of hij nog leeft. Zo niet, dan kunnen we hem begraven zonder dat iemand het merkt.'
13. Het dienstmeisje opende de deur, ging naar binnen en vond ze beiden slapend.
14. Zij ging weer naar buiten en meldde dat hij leefde.
15. Daarop loofde Raguël God: `Wees gezegend, God, met de zuiverste en heiligste zegeningen. Mogen uw heiligen en al uw schepselen U loven en al uw engelen en uitverkorenen U zegenen, alle eeuwen door.
16. U bent gezegend, omdat U mij verblijd hebt: mij is niet overkomen wat ik dacht, maar U hebt ons behandeld vanuit uw grote medelijden.
17. U bent gezegend, dat U zich ontfermd hebt over twee eniggeborenen. Toon hun uw barmhartigheid, Heer. Laat hun leven verlopen in gezondheid, vreugde en welzijn.'
18. Daarna droeg hij zijn huisgenoten op om de grafkuil dicht te gooien.
19. Vervolgens richtte hij voor het paar een bruiloft aan van veertien dagen lang.
20. Voordat de bruiloftsdagen voorbij waren, bezwoer Raguël Tobias om pas te vertrekken als de veertien bruiloftsdagen verstreken waren.
21. Dan zou hij de helft van zijn vermogen ontvangen en gezond en wel naar zijn vader kunnen terugkeren. `De rest', zei hij, `krijg je als ik en mijn vrouw gestorven zijn.'
| 
