1. Nadto odpowiedział Pan Ijobowi z wichru, i rzekł:
2. Przepasz teraz jako mąż biodra swe: będę cię pytał, a ty mi daj sprawę;
3. Izali wniwecz obrócisz sąd mój? a obwinisz mię, abyś się sam usprawiedliwił?
4. Izali masz ramię jako Bóg? a głosem zagrzmisz jako on?
5. Ozdóbże się teraz zacnością i dostojnością, a w chwałę i w ochędóstwo oblecz się.
6. Rozpostrzyj popędliwość gniewu twego, a patrz na każdego pysznego, i poniż go.
7. Spojrzyjże na każdego hardego a skróć go, a zetrzyj niepobożnych na miejscu ich.
8. Zakryj ich pospołu w prochu, a oblicza ich zawiąż w skrytości.
9. Tedyć i Ja przyznam, że cię może zachować prawica twoja.
10. Oto teraz słoń, któregom uczynił jako i ciebie, trawę je jako wół.
11. Oto teraz moc jego jest w biodrach jego, a siła jego w pępku brzucha jego.
12. Rusza ogonem swoim, jako chce, choć jest jako drzewo cedrowe; żyły łona jego są powikłane jako latorośli.
13. Kości jego jako trąby miedziane; gnaty jego jako drąg żelazny.
14. On jest przedniejszym z uczynków Bożych; który go uczynił, sam nań natrzeć może mieczem swoim.
15. Jemuć pastwę góry przynoszą, a wszystek zwierz polny tam igra.
16. Pod cienistem drzewem lega w skrytościach trzciny i błota.
17. Okrywają go drzewa cieniste cieniem swoim, a ogarniają go wierzby nad potokami.
18. Oto zatrzymuje strumień, że się nie spieszy; tuszy sobie, iż Jordan wypije gębą swoją.
19. Azali go kto przed oczyma jego ułapi? albo powrozy przeciągnie przez nozdrze jego?
20. Wyciągnieszże wędą wieloryba? albo sznurem utopionym w języku jego?
21. Izali zawleczesz kolce przez nozdrza jego? albo hakiem przekoleszli czeluść jego?
22. Izalić się będzie wiele modlił, albo z tobą łagodnie mówić będzie?
23. Izali uczyni przymierze z tobą, a przyjmiesz go za sługę wiecznego?
24. Izali z nim będziesz igrał jako z ptaszkiem, a uwiążesz go dziatkom twoim?
25. Sprawiże sobie nad nim towarzystwo ucztę, a podzielą go między kupców?
26. Izali zawadzisz hakami za skórę jego, a widelcami rybackiemi za głowę jego?
27. Połóż tylko nań rękę twą, ślubujęć, że nie wspomnisz więcej na bitwę.
28. Oto nadzieja ułowienia jego omylna jest; izali i wejrzawszy nań człowiek nie upada?
| 
