Przysłów, Chapter 9

1. Mądrość zbudowała dom swój, i wyciosała siedm słupów swoich;    2. Pobiła bydło swoje, roztworzyła wino swoje, i stół swój przygotowała;    3. A rozesłała dzieweczki swoje, woła na wierzchach najwyższych miejsc w mieście, mówiąc:    4. Ktokolwiek jest prostakiem, wstąp sam; a do głupich mówi:    5. Pójdźcie, jedzcie chleb mój, i pijcie wino, którem roztworzyła.    6. Opuśćcie prostotę, a będziecie żyli, a chodźcie drogą roztropności.    7. Kto strofuje naśmiewcę, odnosi hańbę; a kto strofuje niezbożnika, odnosi zelżywość.    8. Nie strofuj naśmiewcy, aby cię nie miał w nienawiści; strofuj mądrego, a będzie cię miłował.    9. Uczyń to mądremu, a mędrszym będzie; naucz sprawiedliwego, a będzie umiejętniejszym.    10. Początek mądrości jest bojaźń Pańska, a umiejętność świętych jest rozum.    11. Bo przez mię rozmnożą się dni twoje, i przedłużą się lata żywota.    12. Będzieszli mądrym, sobie będziesz mądrym; a jeźli naśmiewcą, ty sam szkodę odniesiesz.    13. Niewiasta głupia świegotliwa jest, prostaczka, i nic nieumiejąca;    14. A siedzi u drzwi domu swego na stołku, na miejscach wysokich w mieście,    15. Aby wołała na idących drogą, którzy prosto idą ścieszkami swemi, mówiąc:    16. Ktokolwiek jest prostakiem, wstąp sam; a do głupiego mówi:    17. Wody kradzione słodsze są, a chleb pokątny smaczniejszy.    18. Ale prostak nie wie, że tam są umarli, a ci, których wezwała, są w głębokościach grobu.