Psalmów, Chapter 41

1. Przedniejszemu śpiewakowi pieśń Dawidowa.    2. Błogosławiony, który ma baczenie na potrzebnego; w dzień zły wybawi go Pan.    3. Pan go będzie strzegł, i żywić go będzie; błogosławony będzie na ziemi, ani go poda na wolę nieprzyjaciół jego.    4. Pan go posili na łożu niemocy jego; wszystko leżenie jego odmieni w chorobie jego.    5. Jam rzekł: Panie! zmiłuj się nademną, uzdrów duszę moję, bom tobie zgrzeszył.    6. Nieprzyjaciele moi mówili źle o mnie: Kiedyż wżdy umrze, a zginie imię jego?    7. Jeźli też który z nich przychodzi, aby mię nawiedził, tedy na zdradzie mówi; serce jego zgromadza sobie nieprawość, a precz odszedłszy roznosi.    8. Społem przeciwko mnie szepczą wszyscy, którzy mię mają w nienawiści, a myślą złe o mnie,    9. Mówiąc: Pomsta się nań za niezbożność wylała, a iż się położył, więcej nie wstanie.    10. Także i ten, z którymem żył w pokoju, któremum ufał, który chleb mój jadał, podniósł piętę przeciwko mnie.    11. Ale ty, Panie! zmiłuj się nademną, a podnieś mię, i oddam im.    12. A przez to poznam, że się kochasz we mnie, gdy się nie będzie weselił nieprzyjaciel mój ze mnie.    13. Ale ty w niewinności mojej wesprzesz mię i postawisz mię przed obliczem twojem na wieki.    14. Błogosławiony Pan, Bóg Izraelski, od wieku aż na wieki. Amen, Amen.