Psalmów, Chapter 57

1. Przedniejszemu śpiewakowi, jako: Nie zatracaj, złoty psalm Dawidowy, kiedy uciekał przed Saulem do jaskini.    2. Zmiłuj się nademną, o Boże! zmiłuj się nademną; albowiem w tobie ufa dusza moja, a do cienia skrzydeł twoich uciekam się; aż przeminie utrapienie.    3. Będę wołał do Boga najwyższego, do Boga, który wykonywa sprawę moję.    4. On pośle z nieba, i wybawi mię od pohańbienia tego, który mię chce pochłonąć. Sela. Pośle mi Bóg miłosierdzie swoje i prawdę swą.    5. Dusza moja jest w pośród lwów; leżę miedzy palącymi, między synami ludzkimi, których zęby jako włócznie i strzały, i język ich miecz ostry.    6. Wywyżże się nad niebiosa, o Boże! a nade wszystką ziemią chwała twoja.    7. Sieci zastawili na nogi moje, nachylili duszę moję, wykopali dół przed obliczem mojem; ale sami wpadli weń. Sela.    8. Gotowe jest serce moje, Boże! gotowe jest serce moje; śpiewać i wychwalać cię będę.    9. Ocuć się chwało moja! ocuć się, lutnio i harfo! gdy na świtaniu powstaję.    10. Będę cię wysławiał między ludem, Panie! a będęć śpiewał między narodami.    11. Albowiem wielkie jest aż do niebios miłosierdzie twoje, i aż pod obłoki prawda twoja.    12. Wywyżże się nad niebiosa, o Boże! a nade wszystką ziemię wywyż chwałę twoję.