1. Zaiste, oto Pan, Pan Zastępów odejmie Jerozolimie i Judzie wszelką podporę - cały zapas chleba i cały zapas wody -
2. mocarza i wojownika, sędziego i proroka, i wieszczka i starszego,
3. pięćdziesiątnika i magnata, radnego i biegłego w magii, i znającego czary.
4. «Książętami ustanowię im chłopców, młokosy będą panować nad nimi».
5. Ludzie gnębić będą jeden drugiego i przyjaciel przyjaciela. Wyrostek sponiewiera starca, i prostak dostojnika.
6. Toteż uchwyci się jeden swego brata w ojcowskim domu: «Ty masz płaszcz, bądź naszym wodzem; weźmijże w ręce tę ruinę!»
7. Ten zaś się podniesie owego dnia mówiąc: «Nie jestem lekarzem. W mym domu nie ma chleba ni szaty. Nie czyńcie mnie wodzem ludu!»
8. Zaiste Jeruzalem upada i Juda się wali, bo przeciw Panu są ich słowa i czyny, by oczy Jego chwały obrażać.
9. Stronniczość ich świadczy przeciw nim, jak Sodoma ogłaszają swój grzech, nie ukrywają [go]. Biada im, bo sami sobie gotują nieszczęście.
10. Szczęśliwy sprawiedliwy, bo pozyska dobro; zażywać będzie owocu swych czynów.
11. Biada złemu, bo odbierze zło; bo według czynów jego rąk mu odpłacą.
12. Ach, mój lud! Młokos go ciemięży i kobiety nim rządzą. Ludu mój! Przywódcy twoi cię zwodzą, i burzą drogę, którą kroczysz,
13. Pan powstał, by wszcząć rozprawę, stoi, by toczyć spór ze swoim ludem.
14. Pan wchodzi na rozprawę ze starszymi swego ludu i z jego książętami: «To wyście spustoszyli winnicę, coście biednemu zrabowali, jest w waszych domach.
15. Jakim prawem uciskacie mój lud i przygnębiacie oblicza ubogich?» Wyrocznia Pana, Boga Zastępów.
16. Pan powiedział: «Ponieważ się wbiły w pychę córki syjońskie, ponieważ chodzą wyciągając szyję i rzucając oczami, ponieważ chodzą wciąż drepcząc i dzwonią brząkadełkami u swych nóg,
17. przeto Pan sprawi, że wyłysieją czaszki córek syjońskich, Pan obnaży ich skronie».
18. W owym dniu usunie Pan ozdobę brząkadeł u trzewików, słoneczka i półksiężyce,
19. kolczyki, bransolety i welony,
20. diademy, łańcuszki u nóg i wstążki, flaszeczki na wonności i amulety,
21. pierścionki i kółka do nosa,
22. drogie suknie, narzutki i szale, torebki
23. i zwierciadełka, cienką bieliznę, zawoje i letnie sukienki.
24. I będzie: zamiast wonności - zaduch, zamiast paska - powróz, miast uczesanych kędziorów - łysina, miast wykwintnej szaty - ciasny wór, zamiast krasy - wypalone piętno.
25. Twoi ludzie polegną od miecza i twoi rycerze na wojnie.
26. Jękną jej bramy i okryją się żałobą; a spustoszona na ziemi usiądzie.
| 
