1. Chciej słuchać, Hiobie, mej mowy, nadstaw ucha na wszystkie me słowa.
2. Pomyśleć chciej, usta otwarłem, język mówi pod podniebieniem,
3. prawe me serce i mowa, czysta w mych ustach jest mądrość.
4. I mnie też stworzył duch Boży, tchnienie Wszechmocnego i mnie uczyniło.
5. Jeśli zdołasz, odpowiedz! Sprzeciw się, przedstaw swą sprawę!
6. Tylem, co ty, wart u Boga. I jam jest z gliny zrobiony.
7. Niech mowy cię moje nie płoszą, powagą cię nie przytłaczam.
8. Ale tyś mówił do moich uszu, słyszałem dźwięk twoich słów:
9. "Czysty jestem, bez grzechu, niewinny i nie mam zmazy.
10. A znalazł On u mnie niewierność, za wroga mnie swego uważa.
11. Nogi me zakuł w kajdany, baczy na każdy mój krok".
12. Tu nie masz słuszności - powiadam, bo wyższy jest Bóg od człowieka.
13. Czemu się z Nim spierałeś: "Moje słowa są bez odpowiedzi?"
14. Bóg raz się odzywa i drugi, tylko się na to nie zważa.
15. We śnie i w nocnym widzeniu, gdy spada sen na człowieka; i w czasie drzemki na łóżku
16. otwiera On ludziom oczy, przerażenie budzi w ich sercu.
17. Chce odwieść człowieka od grzechu i męża uwolnić od pychy,
18. uchronić duszę od grobu, a życie - od ciosu dzidy.
19. Przez cierpienie nawraca na łożu i udrękę w kościach nieustanną.
20. Kiedy posiłek już zbrzydnie i smaczne pokarmy są wstrętne;
21. gdy ciało mu w oczach zanika i nagie kości zostają,
22. jego dusza się zbliża do grobu, a życie do miejsca umarłych.
23. Gdy ma on swego anioła, obrońcę jednego z tysiąca, co mu wyjaśni powinność;
24. zlituje się nad nim i prosi: "Uwolnij od zejścia do grobu, za niego okup znalazłem" -
25. to wraca do dni młodości, jak wtedy ciało ma rześkie,
26. błaga Boga, a On się lituje, radosne oblicze nań zwraca. Przywrócono mu dawną prawość
27. i ludziom swym tak wyśpiewuje: "Grzeszyłem, przewrotnie działałem, nie oddał mi On według mej winy,
28. uwolnił od zejścia do grobu, me życie raduje się światłem".
29. Wszystko to dwa i trzy razy Bóg czyni względem człowieka,
30. chcąc go uwolnić od grobu i oświecić blaskiem żyjących.
31. Uważaj, Hiobie, i słuchaj, lub milcz, a ja będę mówił.
32. Może chcesz coś powiedzieć? Przemów, skargę twą przyjmę.
33. Czy nie chcesz? Przeto posłuchaj! Milcz - ja cię nauczę mądrości».
| 
