1. Hiob na to tak odpowiedział:
2. «Istotnie. Ja wiem, że to prawda. Czy człowiek jest prawy przed Bogiem?
3. Gdyby się ktoś z Nim prawował, nie odpowie raz jeden na tysiąc.
4. Umysł to mądry, a siła potężna. Któż Mu przeciwny nie padnie?
5. W mgnieniu oka On przesunie góry i zniesie je w swoim gniewie,
6. On ziemię poruszy w posadach: i poczną trzeszczeć jej słupy.
7. On słońcu zabroni świecić, na gwiazdy pieczęć nałoży.
8. On sam rozciąga niebiosa, kroczy po morskich głębinach;
9. On stworzył Niedźwiedzicę, Oriona, Plejady i Strefy Południa.
10. On czyni cuda niezbadane, nikt nie zliczy Jego dziwów.
11. Nie widzę Go, chociaż przechodzi: mija, a dostrzec nie mogę.
12. Kto Mu zabroni, choć zniszczy? Kto zdoła powiedzieć: "Co robisz?"
13. Bóg gniewu hamować nie musi, uległe są Mu służki Rahaba.
14. Jakże ja zdołam z Nim mówić? Dobiorę wyrazów właściwych?
15. Choć słuszność mam, nie odpowiadam i tylko błagam o litość.
16. Proszę Go, by się odezwał, a nie mam pewności, że słucha.
17. On może zniszczyć mnie burzą, bez przyczyny pomnożyć mi rany.
18. Nawet odetchnąć mi nie da, tak mnie napełni goryczą.
19. O siłę chodzi? To mocarz. O sąd? Kto da mi świadectwo?
20. On i prawym zamknie usta, mam słuszność, a winnym mnie uzna.
21. Czym czysty? Nie znam sam siebie, potępiam swe własne życie.
22. Na jedno więc, rzekłem, wychodzi, prawego ze złym razem zniszczy.
23. Gdy nagła powódź zabija, drwi z cierpień niewinnego;
24. ziemię dał w ręce grzeszników, sędziom zakrywa oblicza. Jeśli nie On - to kto właściwie?
25. Szybsze me dni niźli biegacz, uciekają, nie zaznawszy szczęścia,
26. mkną jak łodzie z sitowia, gonią jak orzeł ofiarę.
27. Gdy powiem: Zapomnę o męce, odmienię, rozjaśnię oblicze -
28. drżę na myśl o cierpieniu, pewny, że mnie nie uwolni.
29. Jestem grzesznikiem, przyznaję. Więc po co się męczę na próżno?
30. Choćbym się w śniegu wykąpał, a ługiem umył swe ręce;
31. umieścisz mnie tam, na dole. Nawet mój płaszcz mną się brzydzi.
32. Nie człowiek to, aby Mu odrzec: "Razem stawajmy u sądu!"
33. Czy jest między nami rozjemca, co rękę położy na obu?
34. Niech zdejmie ze mnie swą rózgę i strachem mnie nie napełnia,
35. bym mówić zdołał bez lęku... A tak, ja nie mam śmiałości.
| 
