1. Szydercą jest wino, swarliwą - sycera, każdy, kto tutaj błądzi, niemądry.
2. Jak ryk lwa - tak zapalczywość króla, kto go rozgniewa, życie naraża.
3. Zaprzestać sporu - zaszczytem dla męża, bo każdy, kto głupi, wybucha.
4. Nie pracuje leniwy w jesieni, więc w żniwa darmo szuka plonu.
5. Głęboką wodą plan w sercu człowieka, czerpie z niej człowiek przemyślny.
6. Dobrocią swą chełpi się wielu, lecz męża pewnego któż znajdzie?
7. Sprawiedliwy w prawości swej żyje, szczęśliwe po nim są dzieci.
8. Gdy król zasiada na tronie sędziowskim - wszelkie zło rozprasza spojrzeniem.
9. Kto powie: «Ustrzegłem czystości serca, wolny jestem od grzechu»?
10. Dwojakie ciężarki i miara podwójna - obydwu Pan nie znosi.
11. Już chłopca można poznać po zachowaniu, czy prawe i czyste będą jego czyny.
12. I ucho, co słyszy, i oko, co widzi, oba są dziełem Pana.
13. Nie kochaj spania, byś nie zubożał, miej oczy otwarte - nasycisz się chlebem.
14. «Marne, marne», krzyczy nabywca, lecz po odejściu [z nabytku] się chwali.
15. Jest złoto i obfitość pereł, lecz wargi rozumne - to rzecz drogocenna.
16. Zabierz mu suknię, bo ręczy za obcych, za nieznajomego - weź zastaw!
17. Chleb oszustwa miły jest człowiekowi, lecz potem usta napełni kamieniem.
18. Na radzie ustalisz plany, wojnę prowadź roztropnie.
19. Obmówca wyjawia sekrety, zatem nie obcuj z gadułą!
20. Temu, kto ojcu i matce złorzeczy, w noc ciemną lampa zagaśnie.
21. Dziedzictwo w początku pospiesznie zgarnięte na końcu jest bez błogosławieństwa.
22. Nie mów: «Za zło się odpłacę». Zdaj się na Pana: On cię wybawi.
23. Wstrętne dla Pana dwojakie ciężarki, i waga fałszywa - niedobra.
24. Pan kieruje krokami człowieka, jakżeby człowiek pojął własną drogę?
25. Pułapką ludzi - pochopne: «Dar [Bogu]», a namyślają się dopiero po ślubach.
26. Król mądry rozpędza zbrodniarzy i koło na nich sporządza.
27. Lampą Pańską jest duch człowieka: on głębię wnętrza przenika.
28. Łaskawość i stałość są strażą króla, tron oparty jest na łaskawości.
29. Rozmach jest chlubą młodzieży, ozdobą starców - siwizna.
30. Pręgi, rany leczą zło, a razy - głębie wnętrzności.
| 
