Psalmów, Chapter 10

1. Dlaczego z dala stoisz, o Panie, w czasach ucisku się kryjesz,    2. gdy występny się pyszni, biedny jest w udręce i ulega podstępom, które tamten uknuł?    3. Bo występny się chełpi swoim pożądaniem, bluźni drapieżca i pogardza Panem.    4. W pysze swojej powiada występny: «Nie pomści; nie ma Boga»: oto jest całe jego myślenie.    5. Drogi jego układają się zawsze szczęśliwie; Twe wyroki zbyt są wzniosłe dla niego; parska na wszystkich swoich przeciwników.    6. Myśli on sobie: «Ja się nie zachwieję; nie zaznam niedoli w najdalsze pokolenia».    7. Usta jego pełne przekleństwa, zdrady i podstępu, na jego języku udręka i złośliwość.    8. Siedzi w zasadzce przy drogach i niewinnego zabija w ukryciu; oczy jego śledzą biedaka.    9. Zasadza się w kryjówce, jak lew w swej jaskini; zasadza się, by porwać ubogiego: porywa ubogiego i w sieć swoją wciąga.    10. Schyla się, przysiada na ziemi, a od jego przemocy pada ubogi.    11. Mówi w swym sercu: «Bóg nie pamięta, odwraca swe oblicze, nigdy nie zobaczy».    12. Powstań, o Panie, wznieś swą rękę, Boże! Nie zapominaj o biednych!    13. Dlaczego występny gardzi Bogiem, mówi w swym sercu: «Nie pomści»?    14. A Ty widzisz trud i boleść, patrzysz, by je wziąć w swoje ręce. Tobie się biedny poleca, Tyś opiekunem sieroty!    15. Skrusz ramię występnego i złego: pomścij jego nieprawość, by już go nie było.    16. Pan jest królem na wieki wieków, z Jego ziemi zniknęli poganie.    17. Panie, usłyszałeś pragnienie pokornych, umocniłeś ich serca, nakłoniłeś ucha,    18. aby strzec praw sieroty i uciśnionego i aby człowiek [powstały] z ziemi nie siał już postrachu.