Psalmów, Chapter 35

1. Dawidowy. Wystąp, Panie, przeciw tym, co walczą ze mną, uderz na moich napastników!    2. Pochwyć tarczę i puklerz i powstań mi na pomoc.    3. Rzuć włócznią i toporem na moich prześladowców; powiedz mej duszy: «Jam twoim zbawieniem».    4. Niech się zmieszają i niech się zawstydzą ci, co na życie me czyhają; niech się cofną zawstydzeni ci, którzy zamierzają mi szkodzić.    5. Niech będą jak plewy na wietrze, gdy będzie ich gnał anioł Pański.    6. Niech droga ich będzie ciemna i śliska, gdy anioł Pański będzie ich ścigał.    7. Bez przyczyny bowiem zastawili na mnie sieć swoją, bez przyczyny dół kopią dla mnie.    8. Niech przyjdzie na nich zagłada niespodziana, a sidło, które zastawili, niech ich pochwyci; niechaj sami wpadną w dół, który wykopali.    9. A moja dusza będzie radować się w Panu, będzie się weselić z Jego ratunku.    10. Wszystkie moje kości powiedzą: «Któż, o Panie, podobny do Ciebie, który wyrywasz biedaka z mocy silniejszego, z mocy grabieżcy - [biedaka] i nędzarza».    11. Powstają fałszywi świadkowie, pytają o to, czego nie wiem.    12. Płacili mi złem za dobro, czyhali na moje życie.    13. A ja, gdy chorowali, wór przywdziewałem, umartwiałem się postem i moja modlitwa wracała do mojego łona,    14. jak po stracie przyjaciela czy brata. Chodziłem jak w żałobie po matce sczerniały i pochylony.    15. Lecz kiedy się chwieję, z radością się zbiegają, przeciwko mnie się schodzą obcy, których nie znałem, szarpią mnie bez przerwy,    16. napastują i szydzą ze mnie, zgrzytając przeciw mnie zębami.    17. Jak długo, Panie, będziesz na to patrzeć? Wyrwij moje życie tym, co ryczą, lwom - moje jedyne dobro!    18. Będę składał Ci dzięki w wielkim zgromadzeniu, będę Cię chwalił wśród licznego ludu.    19. Niech wrogowie zakłamani nie cieszą się ze mnie; nienawidzący mnie bez powodu mrugają oczami.    20. Bo nie mówią o tym, co służy pokojowi, a dla spokojnych w kraju obmyślają zdradliwe plany.    21. I otwierają przeciw mnie swe usta, wołają: «Ha, ha, ha, widzieliśmy na własne oczy!»    22. Widziałeś, Panie, zatem nie milcz, o Panie, nie bądź ode mnie daleko!    23. Przebudź się, wystąp w obronie mego prawa, w mojej sprawie, mój Boże i Panie!    24. Osądź mnie, Panie, Boże mój, w Twej sprawiedliwości; niech się nie cieszą oni nade mną.    25. Niech nie pomyślą w swym sercu: «Ha, tegośmy chcieli!» Niechaj nie powiedzą: «Otośmy go pożarli».    26. Niech się zmieszają i wszyscy razem zawstydzą, co się cieszą z moich nieszczęść; niech się okryją wstydem i wzgardą, którzy przeciwko mnie się podnoszą.    27. A sprzyjający mej sprawie niech się radują i cieszą, i mówią zawsze: «Wielki jest Pan, który chce pomyślności swojego sługi».    28. A język mój będzie głosił Twoją sprawiedliwość i nieustannie Twą chwałę.