Psalmów, Chapter 41

1. Kierownikowi chóru. Psalm. Dawidowy.    2. Szczęśliwy ten, kto myśli o biednym i o nędzarzu, w dniu nieszczęścia Pan go ocali.    3. Pan go ustrzeże, zachowa przy życiu, uczyni szczęśliwym na ziemi i nie wyda go wściekłości jego wrogów.    4. Pan go pokrzepi na łożu boleści: podczas choroby poprawi całe jego posłanie.    5. Mówię: «O Panie, zmiłuj się nade mną; uzdrów mnie, bo zgrzeszyłem przeciw Tobie!»    6. Nieprzyjaciele moi mówią o mnie złośliwie: «Kiedyż on umrze i zginie jego imię?»    7. A jeśli przychodzi któryś odwiedzić, mówi puste słowa, w sercu swym złość gromadzi, a skoro wyjdzie za drzwi, wypowiada ją.    8. Szepcą przeciw mnie wszyscy, co mnie nienawidzą i obmyślają moją zgubę:    9. «Zaraza złośliwa nim zawładnęła» i «Już nie wstanie ten, co się położył».    10. Nawet mój przyjaciel, któremu ufałem i który chleb mój jadł, podniósł na mnie piętę.    11. Ale Ty, Panie, zmiłuj się nade mną i dźwignij mnie, abym im odpłacił.    12. Po tym poznam, żeś dla mnie łaskawy, że mój wróg nie odniesie nade mną triumfu.    13. A Ty mnie podtrzymasz dzięki mej prawości i umieścisz na wieki przed Twoim obliczem.    14. Błogosławiony Pan, Bóg Izraela, od wieku aż po wiek! Amen, amen.