Psalmów, Chapter 90

1. Błaganie Mojżesza, męża Bożego. Panie, Ty dla nas byłeś ucieczką z pokolenia na pokolenie.    2. Zanim góry narodziły się w bólach, nim ziemia i świat powstały, od wieku po wiek Ty jesteś Bogiem.    3. W proch każesz powracać śmiertelnym, i mówisz: «Synowie ludzcy, wracajcie!»    4. Bo tysiąc lat w Twoich oczach jest jak wczorajszy dzień, który minął, niby straż nocna.    5. Porywasz ich: stają się jak sen poranny, jak trawa, co rośnie:    6. rankiem kwitnie i jest zielona, wieczorem więdnie i usycha.    7. Zaiste, Twój gniew nas niszczy, trwoży nas Twe oburzenie.    8. Stawiasz przed sobą nasze winy, nasze skryte grzechy w świetle Twojego oblicza.    9. Bo wszystkie dni nasze płyną pod Twoim gniewem; kończymy nasze lata jak westchnienie.    10. Miarą naszych lat jest lat siedemdziesiąt lub, gdy jesteśmy mocni, osiemdziesiąt; a większość z nich to trud i marność: bo szybko mijają, my zaś odlatujemy.    11. Któż potrafi zważyć ogrom Twojego gniewu i kto może doświadczyć mocy Twego oburzenia?    12. Naucz nas liczyć dni nasze, abyśmy osiągnęli mądrość serca.    13. Powróć, o Panie, dokądże jeszcze...? I bądź litościwy dla sług Twoich!    14. Nasyć nas z rana swoją łaskawością, abyśmy przez wszystkie dni nasze mogli się radować i cieszyć.    15. Daj radość według [miary] dni, w których nas przygniotłeś, i lat, w których zaznaliśmy niedoli.    16. Niech sługom Twoim ukaże się Twe dzieło, a chwała Twoja nad ich synami!    17. A dobroć Pana Boga naszego niech będzie nad nami! I wspieraj pracę rąk naszych, wspieraj dzieło rąk naszych!