1. περί δέ ὁ εἰδωλόθυτος οἶδα ὅτι πᾶς γνῶσις ἔχω ὁ γνῶσις φυσιόω ὁ δέ ἀγάπη οἰκοδομέω
2. εἰ τὶς δοκέω γινώσκω τὶς οὔπω γινώσκω καθώς δεῖ γινώσκω
3. εἰ δέ τὶς ἀγαπάω ὁ θεός οὗτος γινώσκω ὑπό αὐτός
4. περί ὁ βρῶσις οὖν ὁ εἰδωλόθυτος οἶδα ὅτι οὐδείς εἴδωλον ἐν κόσμος καί ὅτι οὐδείς θεός εἰ μή εἷς
5. καί γάρ εἴπερ εἰμί λέγω θεός εἴτε ἐν οὐρανός εἴτε ἐπί γῆ ὥσπερ εἰμί θεός πολύς καί κύριος πολύς
6. ἀλλά ἐγώ εἷς θεός ὁ πατήρ ἐκ ὅς ὁ πᾶς καί ἐγώ εἰς αὐτός καί εἷς κύριος Ἰησοῦς Χριστός διά ὅς ὁ πᾶς καί ἐγώ διά αὐτός
7. ἀλλά οὐ ἐν πᾶς ὁ γνῶσις τὶς δέ ὁ συνήθεια ἕως ἄρτι ὁ εἴδωλον ὡς εἰδωλόθυτος ἐσθίω καί ὁ συνείδησις αὐτός ἀσθενής εἰμί μολύνω
8. βρῶμα δέ ἐγώ οὐ παρίστημι ὁ θεός οὔτε ἐάν μή ἐσθίω ὑστερέω οὔτε ἐάν ἐσθίω περισσεύω
9. βλέπω δέ μή πώς ὁ ἐξουσία σύ οὗτος πρόσκομμα γίνομαι ὁ ἀσθενής
10. ἐάν γάρ τὶς ὁράω σύ ὁ ἔχω γνῶσις ἐν εἰδωλεῖον κατάκειμαι οὐχί ὁ συνείδησις αὐτός ἀσθενής εἰμί οἰκοδομέω εἰς ὁ ὁ εἰδωλόθυτος ἐσθίω
11. ἀπόλλυμι γάρ ὁ ἀσθενέω ἐν ὁ σός γνῶσις ὁ ἀδελφός διά ὅς Χριστός ἀποθνῄσκω
12. οὕτω δέ ἁμαρτάνω εἰς ὁ ἀδελφός καί τύπτω αὐτός ὁ συνείδησις ἀσθενέω εἰς Χριστός ἁμαρτάνω
13. διόπερ εἰ βρῶμα σκανδαλίζω ὁ ἀδελφός ἐγώ οὐ μή ἐσθίω κρέας εἰς ὁ αἰών ἵνα μή ὁ ἀδελφός ἐγώ σκανδαλίζω
| 
