Α Κορινθίους, Chapter 9

1. οὐ εἰμί ἐλεύθερος οὐ εἰμί ἀπόστολος οὐχί Ἰησοῦς ὁ κύριος ἐγώ ὁράω οὐ ὁ ἔργον ἐγώ σύ εἰμί ἐν κύριος    2. εἰ ἄλλος οὐ εἰμί ἀπόστολος ἀλλά γέ σύ εἰμί ὁ γάρ σφραγίς ἐγώ ὁ ἀποστολή σύ εἰμί ἐν κύριος    3. ὁ ἐμός ἀπολογία ὁ ἐγώ ἀνακρίνω εἰμί οὗτος    4. μή οὐ ἔχω ἐξουσία ἐσθίω καί πίνω    5. μή οὐ ἔχω ἐξουσία ἀδελφή γυνή περιάγω ὡς καί ὁ λοιπός ἀπόστολος καί ὁ ἀδελφός ὁ κύριος καί Κηφᾶς    6. ἤ μόνος ἐγώ καί Βαρναβᾶς οὐ ἔχω ἐξουσία μή ἐργάζομαι    7. τίς στρατεύω ἴδιος ὀψώνιον ποτέ τίς φυτεύω ἀμπελών καί ὁ καρπός αὐτός οὐ ἐσθίω ἤ τίς ποιμαίνω ποίμνη καί ἐκ ὁ γάλα ὁ ποίμνη οὐ ἐσθίω    8. μή κατά ἄνθρωπος οὗτος λαλέω ἤ καί ὁ νόμος οὗτος οὐ λέγω    9. ἐν γάρ ὁ Μωϋσῆς νόμος γράφω οὐ κημόω βοῦς ἀλοάω μή ὁ βοῦς μέλω ὁ θεός    10. ἤ διά ἐγώ πάντως λέγω διά ἐγώ γάρ γράφω ὅτι ὀφείλω ἐπί ἐλπίς ὁ ἀροτριάω ἀροτριάω καί ὁ ἀλοάω ἐπί ἐλπίς ὁ μετέχω    11. εἰ ἐγώ σύ ὁ πνευματικός σπείρω μέγας εἰ ἐγώ σύ ὁ σαρκικός θερίζω    12. εἰ ἄλλος ὁ σύ ἐξουσία μετέχω οὐ μᾶλλον ἐγώ ἀλλά οὐ χράω ὁ ἐξουσία οὗτος ἀλλά πᾶς στέγω ἵνα μή τὶς ἐγκοπή δίδωμι ὁ εὐαγγέλιον ὁ Χριστός    13. οὐ οἶδα ὅτι ὁ ὁ ἱερόν ἐργάζομαι ὁ ἐκ ὁ ἱερόν ἐσθίω ὁ ὁ θυσιαστήριον παρεδρεύω ὁ θυσιαστήριον συμμερίζω    14. οὕτω καί ὁ κύριος διατάσσω ὁ ὁ εὐαγγέλιον καταγγέλλω ἐκ ὁ εὐαγγέλιον ζάω    15. ἐγώ δέ οὐ χράω οὐδείς οὗτος οὐ γράφω δέ οὗτος ἵνα οὕτω γίνομαι ἐν ἐγώ καλός γάρ ἐγώ μᾶλλον ἀποθνῄσκω ἤ ὁ καύχημα ἐγώ οὐδείς κενόω    16. ἐάν γάρ εὐαγγελίζω οὐ εἰμί ἐγώ καύχημα ἀνάγκη γάρ ἐγώ ἐπίκειμαι οὐαί γάρ ἐγώ εἰμί ἐάν μή εὐαγγελίζω    17. εἰ γάρ ἑκών οὗτος πράσσω μισθός ἔχω εἰ δέ ἄκων οἰκονομία πιστεύω    18. τίς οὖν ἐγώ εἰμί ὁ μισθός ἵνα εὐαγγελίζω ἀδάπανος τίθημι ὁ εὐαγγέλιον εἰς ὁ μή καταχράομαι ὁ ἐξουσία ἐγώ ἐν ὁ εὐαγγέλιον    19. ἐλεύθερος γάρ εἰμί ἐκ πᾶς πᾶς ἐμαυτοῦ δουλόω ἵνα ὁ πολύς κερδαίνω    20. καί γίνομαι ὁ Ἰουδαῖος ὡς Ἰουδαῖος ἵνα Ἰουδαῖος κερδαίνω ὁ ὑπό νόμος ὡς ὑπό νόμος μή εἰμί αὐτός ὑπό νόμος ἵνα ὁ ὑπό νόμος κερδαίνω    21. ὁ ἄνομος ὡς ἄνομος μή εἰμί ἄνομος θεός ἀλλά ἔννομος Χριστός ἵνα κερδαίνω ὁ ἄνομος    22. γίνομαι ὁ ἀσθενής ἀσθενής ἵνα ὁ ἀσθενής κερδαίνω ὁ πᾶς γίνομαι πᾶς ἵνα πάντως τὶς σῴζω    23. πᾶς δέ ποιέω διά ὁ εὐαγγέλιον ἵνα συγκοινωνός αὐτός γίνομαι    24. οὐ οἶδα ὅτι ὁ ἐν στάδιον τρέχω πᾶς μέν τρέχω εἷς δέ λαμβάνω ὁ βραβεῖον οὕτω τρέχω ἵνα καταλαμβάνω    25. πᾶς δέ ὁ ἀγωνίζομαι πᾶς ἐγκρατεύομαι ἐκεῖνος μέν οὖν ἵνα φθαρτός στέφανος λαμβάνω ἐγώ δέ ἄφθαρτος    26. ἐγώ τοίνυν οὕτω τρέχω ὡς οὐ ἀδήλως οὕτω πυκτεύω ὡς οὐ ἀήρ δέρω    27. ἀλλά ὑπωπιάζω ἐγώ ὁ σῶμα καί δουλαγωγέω μή πώς ἄλλος κηρύσσω αὐτός ἀδόκιμος γίνομαι