1. μετά οὐ πολύς δέ χρόνος ἐξαποστέλλω ὁ βασιλεύς γέρων Ἀθηναῖος ἀναγκάζω ὁ Ἰουδαῖος μεταβαίνω ἀπό ὁ πάτριος νόμος καί ὁ ὁ θεός νόμος μή πολιτεύομαι
2. μολύνω δέ καί ὁ ἐν Ἱεροσόλυμα νεώς καί προσονομάζω Ζεύς Ὀλύμπιος καί ὁ ἐν Γαριζει καθώς τυγχάνω ὁ ὁ τόπος οἰκέω Ζεύς Ξένιος
3. χαλεπός δέ καί ὁ ὅλος εἰμί δυσχερής ὁ ἐπίτασις ὁ κακία
4. ὁ μέν γάρ ἱερόν ἀσωτία καί κῶμος ὑπό ὁ ἔθνος ἐπιπληρόω ῥᾳθυμέω μετά ἑταίρα καί ἐν ὁ ἱερός περίβολος γυνή πλησιάζω ἔτι δέ ὁ μή καθήκω ἔνδον εἰσφέρω
5. ὁ δέ θυσιαστήριον ὁ ἀποδιαστέλλω ἀπό ὁ νόμος ἀθέμιτος πληρόω
6. εἰμί δέ οὔτε σαββατίζω οὔτε πατρῷος ἑορτή διαφυλάσσω οὔτε ἁπλῶς Ἰουδαῖος ὁμολογέω εἰμί
7. ἄγω δέ μετά πικρός ἀνάγκη εἰς ὁ κατά μήν ὁ βασιλεύς γενέθλιος ἡμέρα ἐπί σπλαγχνισμός γίνομαι δέ Διονύσια ἑορτή ἀναγκάζω κισσός ἔχω πομπεύω ὁ Διόνυσος
8. ψήφισμα δέ ἐκπίπτω εἰς ὁ ἀστυγείτων Ἑλληνίς πόλις Πτολεμαῖος ὑποτίθημι ὁ αὐτός ἀγωγή κατά ὁ Ἰουδαῖος ἄγω καί σπλαγχνίζομαι
9. ὁ δέ μή προαιρέω μεταβαίνω ἐπί ὁ Ἑλληνικός κατασφάζω πάρειμι οὖν ὁράω ὁ ἐνίστημι ταλαιπωρία
10. δύο γάρ γυνή ἀνάγω περιτέμνω ὁ τέκνον οὗτος δέ ἐκ ὁ μαστός κρεμάννυμι ὁ βρέφος καί δημόσιος περιάγω αὐτός ὁ πόλις κατά ὁ τεῖχος κρημνίζω
11. ἕτερος δέ πλησίον συντρέχω εἰς ὁ σπήλαιον λεληθότως ἄγω ὁ ἑβδομάς μηνύω ὁ Φίλιππος συμφλογίζομαι διά ὁ εὐλαβῶς ἔχω βοηθέω ἑαυτοῦ κατά ὁ δόξα ὁ σεμνός ἡμέρα
12. παρακαλέω οὖν ὁ ἐντυγχάνω ὅδε ὁ βίβλος μή συστέλλω διά ὁ συμφορά λογίζομαι δέ ὁ τιμωρία μή πρός ὄλεθρος ἀλλά πρός παιδεία ὁ γένος ἐγώ εἰμί
13. καί γάρ ὁ μή πολύς χρόνος ἐάω ὁ δυσσεβέω ἀλλά εὐθέως περιπίπτω ἐπίτιμος μέγας εὐεργεσία σημεῖον εἰμί
14. οὐ γάρ καθάπερ καί ἐπί ὁ ἄλλος ἔθνος ἀναμένω μακροθυμέω ὁ δεσπότης μέχρι ὁ καταντάω αὐτός πρός ἐκπλήρωσις ἁμαρτία κολάζω οὕτω καί ἐπί ἐγώ κρίνω εἰμί
15. ἵνα μή πρός τέλος ἀφικνέομαι ἐγώ ὁ ἁμαρτία ὕστερος ἐγώ ἐκδικάζω
16. διόπερ οὐδέποτε μέν ὁ ἔλεος ἀπό ἐγώ ἀφίστημι παιδεύω δέ μετά συμφορά οὐ ἐγκαταλείπω ὁ ἑαυτοῦ λαός
17. πλήν ἕως ὑπόμνησις οὗτος ἐγώ λέγω διά ὀλίγος δέ ἐλευστέον ἐπί ὁ διήγησις
18. Ελεάζαρος τὶς ὁ πρωτεύω γραμματεύς ἀνήρ ἤδη προβαίνω ὁ ἡλικία καί ὁ πρόσοψις ὁ πρόσωπον καλός ἀναχάσκω ἀναγκάζω ἐσθίω ὕειος κρέας
19. ὁ δέ ὁ μετά εὔκλεια θάνατος μᾶλλον ἤ ὁ μετά μύσος βίος ἀναδέχομαι αὐθαιρέτως ἐπί ὁ τύμπανον προσάγω
20. προπτύω δέ κατά ὅς δεῖ τρόπος προσέρχομαι ὁ ὑπομένω ἀμύνομαι ὅς οὐ θέμις γεύω διά ὁ πρός ὁ ζάω φιλοστοργία
21. ὁ δέ πρός ὁ παράνομος σπλαγχνισμός τάσσω διά ὁ ἐκ ὁ παλαιός χρόνος πρός ὁ ἀνήρ γνῶσις ἀπολαμβάνω αὐτός κατά ἴδιος παρακαλέω φέρω κρέας ὅς καθήκω αὐτός χράω διά αὐτός παρασκευάζω ὑποκρίνομαι δέ ὡς ἐσθίω ὁ ὑπό ὁ βασιλεύς προστάσσω ὁ ἀπό ὁ θυσία κρέας
22. ἵνα οὗτος πράσσω ἀπολύω ὁ θάνατος καί διά ὁ ἀρχαῖος πρός αὐτός φιλία τυγχάνω φιλανθρωπία
23. ὁ δέ λογισμός ἀστεῖος ἀναλαμβάνω καί ἄξιος ὁ ἡλικία καί ὁ ὁ γῆρας ὑπεροχή καί ὁ ἐπίκτητος καί ἐπιφανής πολιά καί ὁ ἐκ παῖς καλός ἀναστροφή μᾶλλον δέ ὁ ἅγιος καί θεόκτιστος νομοθεσία ἀκολούθως ἀποφαίνω ταχέως λέγω προπέμπω εἰς ὁ ᾅδης
24. οὐ γάρ ὁ ἡμέτερος ἡλικία ἄξιος εἰμί ὑποκρίνομαι ἵνα πολύς ὁ νέος ὑπολαμβάνω Ελεάζαρος ὁ ἐνενηκονταετής μεταβαίνω εἰς ἀλλοφυλισμός
25. καί αὐτός διά ὁ ἐμός ὑπόκρισις καί διά ὁ μικρός καί ἀκαριαῖος ζάω πλανάω διά ἐγώ καί μύσος καί κηλίς ὁ γῆρας κατακτάομαι
26. εἰ γάρ καί ἐπί ὁ πάρειμι ἐξαιρέω ὁ ἐκ ἄνθρωπος τιμωρία ἀλλά ὁ ὁ παντοκράτωρ χείρ οὔτε ζάω οὔτε ἀποθνῄσκω ἐκφεύγω
27. διόπερ ἀνδρείως μέν νῦν διαλλάσσω ὁ βίος ὁ μέν γῆρας ἄξιος φαίνω
28. ὁ δέ νέος ὑπόδειγμα γενναῖος καταλείπω εἰς ὁ προθύμως καί γενναίως ὑπέρ ὁ σεμνός καί ἅγιος νόμος ἀπευθανατίζω τοσοῦτος δέ λέγω ἐπί ὁ τύμπανον εὐθέως ἔρχομαι
29. ὁ δέ ἄγω πρός αὐτός ὁ μικρός πρότερος εὐμένεια εἰς δυσμένεια μεταβάλλω διά ὁ ὁ προλέγω λόγος ὡς αὐτός διαλαμβάνω ἀπόνοια εἰμί
30. μέλλω δέ ὁ πληγή τελευτάω ἀναστενάζω λέγω ὁ κύριος ὁ ὁ ἅγιος γνῶσις ἔχω φανερός εἰμί ὅτι δύναμαι ἀπολύω ὁ θάνατος σκληρός ὑποφέρω κατά ὁ σῶμα ἀλγηδών μαστιγόω κατά ψυχή δέ ἡδέως διά ὁ αὐτός φόβος οὗτος πάσχω
31. καί οὗτος οὖν οὗτος ὁ τρόπος μεταλλάσσω οὐ μόνος ὁ νέος ἀλλά καί ὁ πολύς ὁ ἔθνος ὁ ἑαυτοῦ θάνατος ὑπόδειγμα γενναιότης καί μνημόσυνον ἀρετή καταλείπω
| 
