1. φιλόσοφος λόγος ἐπιδείκνυμι μέλλω εἰ αὐτοδέσποτος εἰμί ὁ πάθος ὁ εὐσεβής λογισμός συμβουλεύω ἄν σύ ὀρθῶς ὅπως προσέχω προθύμως ὁ φιλοσοφία
2. καί γάρ ἀναγκαῖος εἰς ἐπιστήμη πᾶς ὁ λόγος καί ἄλλως ὁ μέγας ἀρετή λέγω δή φρόνησις περιέχω ἔπαινος
3. εἰ ἄρα ὁ σωφροσύνη κωλυτικός πάθος ὁ λογισμός φαίνω ἐπικρατέω γαστριμαργία τέ καί ἐπιθυμία
4. ἀλλά καί ὁ ὁ δικαιοσύνη ἐμποδιστικός πάθος κυριεύω ἀναφαίνω οἷος κακοήθεια καί ὁ ὁ ἀνδρεία ἐμποδιστικός πάθος θυμός τέ καί φόβος καί πόνος
5. πῶς οὖν ἴσως λέγω ἄν τὶς εἰ ὁ πάθος ὁ λογισμός κρατέω λήθη καί ἄγνοια οὐ δεσπόζω γελοῖος ἐπιχειρέω λέγω
6. οὐ γάρ ὁ ἑαυτοῦ πάθος ὁ λογισμός κρατέω ἀλλά ὁ ὁ δικαιοσύνη καί ἀνδρεία καί σωφροσύνη ἐναντίος καί οὗτος οὐ ὥστε αὐτός καταλύω ἀλλά ὥστε αὐτός μή εἴκω
7. πολλαχόθεν μέν οὖν καί ἀλλαχόθεν ἔχω ἄν σύ ἐπιδείκνυμι ὅτι αὐτοκράτωρ εἰμί ὁ πάθος ὁ λογισμός
8. πολύς δέ πολύς οὗτος ἀποδείκνυμι ἀπό ὁ ἀνδραγαθία ὁ ὑπέρ ἀρετή ἀποθνῄσκω Ελεαζαρος τέ καί ὁ ἑπτά ἀδελφός καί ὁ οὗτος μήτηρ
9. ἅπας γάρ οὗτος ὁ ἕως θάνατος πόνος ὑπεροράω ἐπιδείκνυμι ὅτι περικρατέω ὁ πάθος ὁ λογισμός
10. ὁ μέν οὖν ἀρετή ἔπειμι ἐγώ ἐπαινέω ὁ κατά οὗτος ὁ καιρός ὑπέρ ὁ καλοκἀγαθία ἀποθνῄσκω μετά ὁ μήτηρ ἀνήρ ὁ δέ τιμή μακαρίζω ἄν
11. θαυμάζω γάρ οὐ μόνος ὑπό πᾶς ἄνθρωπος ἐπί ὁ ἀνδρεία καί ὑπομονή ἀλλά καί ὑπό ὁ αἰκίζω αἴτιος καθίστημι ὁ καταλύω ὁ κατά ὁ ἔθνος τυραννίς νικάω ὁ τύραννος ὁ ὑπομονή ὥστε καθαρίζω διά αὐτός ὁ πατρίς
12. ἀλλά καί περί οὗτος νῦν αὐτίκα δή λέγω ἔξειμι ἄρχω ὁ ὑπόθεσις ὅσπερ ἔθω ποιέω καί οὕτω εἰς ὁ περί αὐτός τρέπω λόγος δόξα δίδωμι ὁ πάνσοφος θεός
13. ζητέω δή τοίνυν εἰ αὐτοκράτωρ εἰμί ὁ πάθος ὁ λογισμός
14. διακρίνω τίς ποτέ εἰμί λογισμός καί τίς πάθος καί πόσος πάθος ἰδέα καί εἰ πᾶς ἐπικρατέω οὗτος ὁ λογισμός
15. λογισμός μέν δή τοίνυν εἰμί νοῦς μετά ὀρθός λόγος προτιμάω ὁ σοφία βίος
16. σοφία δή τοίνυν εἰμί γνῶσις θεῖος καί ἀνθρώπινος πρᾶγμα καί ὁ οὗτος αἰτία
17. οὗτος δή τοίνυν εἰμί ὁ ὁ νόμος παιδεία διά ὅς ὁ θεῖος σεμνῶς καί ὁ ἀνθρώπινος συμφερόντως μανθάνω
18. ὁ δέ σοφία ἰδέα καθίστημι φρόνησις καί δικαιοσύνη καί ἀνδρεία καί σωφροσύνη
19. κύριος δέ πᾶς ὁ φρόνησις ἐκ ὅς δή ὁ πάθος ὁ λογισμός ἐπικρατέω
20. πάθος δέ φύσις εἰμί ὁ περιεκτικός δύο ἡδονή τέ καί πόνος οὗτος δέ ἑκάτερος καί περί ὁ σῶμα καί περί ὁ ψυχή φύω
21. πολύς δέ καί περί ὁ ἡδονή καί ὁ πόνος πάθος εἰμί ἀκολουθία
22. πρό μέν οὖν ὁ ἡδονή εἰμί ἐπιθυμία μετά δέ ὁ ἡδονή χαρά
23. πρό δέ ὁ πόνος εἰμί φόβος μετά δέ ὁ πόνος λύπη
24. θυμός δέ κοινός πάθος εἰμί ἡδονή καί πόνος ἐάν ἐννοέω τὶς ὅτι αὐτός περιπίπτω
25. ἐν ὁ ἡδονή δέ ἔνειμι καί ὁ κακοήθης διάθεσις πολύτροπος πᾶς εἰμί ὁ πάθος
26. καί ὁ μέν ψυχή ἀλαζονεία καί φιλαργυρία καί φιλοδοξία καί φιλονεικία καί βασκανία
27. κατά δέ ὁ σῶμα παντοφαγία καί λαιμαργία καί μονοφαγία
28. καθάπερ οὖν δύο ὁ σῶμα καί ὁ ψυχή φυτόν εἰμί ἡδονή τέ καί πόνος πολύς οὗτος ὁ φυτόν εἰμί παραφυάς
29. ὅς ἕκαστος ὁ παγγέωργος λογισμός περικαθαίρω καί ἀποκνίζω καί περιπλέκω καί ἐπάρδω καί πᾶς τρόπος μεταχέω ἐξημερόω ὁ ὁ ἦθος καί πάθος ὕλη
30. ὁ γάρ λογισμός ὁ μέν ἀρετή εἰμί ἡγεμών ὁ δέ πάθος αὐτοκράτωρ ἐπιθεωρέω τοίνυν πρῶτος διά ὁ κωλυτικός ὁ σωφροσύνη ἔργον ὅτι αὐτοδέσποτος εἰμί ὁ πάθος ὁ λογισμός
31. σωφροσύνη δή τοίνυν εἰμί ἐπικράτεια ὁ ἐπιθυμία
32. ὁ δέ ἐπιθυμία ὁ μέν εἰμί ψυχικός ὁ δέ σωματικός καί οὗτος ἀμφότεροι ἐπικρατέω ὁ λογισμός φαίνω
33. ἐπεί πόθεν κινέω πρός ὁ ἀπαγορεύω τροφή ἀποστρέφω ὁ ἐκ αὐτός ἡδονή οὐ ὅτι δύναμαι ὁ ὄρεξις ἐπικρατέω ὁ λογισμός ἐγώ μέν οἴομαι
34. τοιγαροῦν ἔνυδρος ἐπιθυμέω καί ὄρνεον καί τετράπους καί παντοῖος βρῶμα ὁ ἀπαγορεύω ἐγώ κατά ὁ νόμος ἀπέχω διά ὁ ὁ λογισμός ἐπικράτεια
35. ἀνέχω γάρ ὁ ὁ ὄρεξις πάθος ὑπό ὁ σώφρων νοῦς ἀνακόπτω καί φιμόω πᾶς ὁ ὁ σῶμα κίνημα ὑπό ὁ λογισμός
| 
