1. καί τίς θαυμαστός εἰ ὁ ὁ ψυχή ἐπιθυμία πρός ὁ ὁ κάλλος μετουσία ἀκυρόω
2. οὗτος γοῦν ὁ σώφρων Ἰωσήφ ἐπαινέω ὅτι διάνοια περικρατέω ὁ ἡδυπάθεια
3. νέος γάρ εἰμί καί ἀκμάζω πρός συνουσιασμός ἀκυρόω ὁ λογισμός ὁ ὁ πάθος οἶστρος
4. καί οὐ μόνος δέ ὁ ὁ ἡδυπάθεια οἰστρηλασία ὁ λογισμός ἐπικρατέω φαίνω ἀλλά καί πᾶς ἐπιθυμία
5. λέγω γοῦν ὁ νόμος οὐ ἐπιθυμέω ὁ γυνή ὁ πλησίον σύ οὐδέ ὅσος ὁ πλησίον σύ εἰμί
6. καίτοι ὅτε μή ἐπιθυμέω λέγω ἐγώ ὁ νόμος πολύς πολύς πείθω ἄν σύ ὅτι ὁ ἐπιθυμία κρατέω δύναμαι ὁ λογισμός ὥσπερ καί ὁ κωλυτικός ὁ δικαιοσύνη πάθος
7. ἐπεί τίς τὶς τρόπος μονοφάγος εἰμί ὁ ἦθος καί γαστρίμαργος ἤ καί μέθυσος μεταπαιδεύω εἰ μή δῆλος ὅτι κύριος εἰμί ὁ πάθος ὁ λογισμός
8. αὐτίκα γοῦν ὁ νόμος πολιτεύομαι καίάν φιλάργυρος τὶς εἰμί βιάζομαι ὁ ἑαυτοῦ τρόπος ὁ δέομαι δανείζω χωρίς τόκος καί ὁ δάνειον ὁ ἑβδομάς ἐνίστημι χρεοκοπέομαι
9. καίάν φειδωλός τὶς εἰμί ὑπό ὁ νόμος κρατέω διά ὁ λογισμός μήτε ἐπικαρπολογέομαι ὁ ἄμητος μήτε ἐπιρρωγολογέομαι ὁ ἀμπελών καί ἐπί ὁ ἕτερος δέ εἰμί ἐπιγινώσκω οὗτος ὅτι ὁ πάθος εἰμί ὁ λογισμός κρατέω
10. ὁ γάρ νόμος καί ὁ πρός γονεύς εὔνοια κρατέω μή καταπροδίδωμι ὁ ἀρετή διά αὐτός
11. καί ὁ πρός γαμετή φιλία ἐπικρατέω διά ὁ παρανομία αὐτός ἀπελέγχω
12. καί ὁ τέκνον φιλία κυριεύω διά κακία αὐτός κολάζω
13. καί ὁ φίλος συνήθεια δεσπόζω διά πονηρία αὐτός ἐξελέγχω
14. καί μή νομίζω παράδοξος εἰμί ὅπου καί ἔχθρα ἐπικρατέω ὁ λογισμός δύναμαι διά ὁ νόμος μήτε δενδροτομέω ὁ ἥμερος ὁ πολέμιος φυτόν ὁ δέ ὁ ἐχθρός ὁ ἀπόλλυμι διασῴζω καί ὁ πίπτω συνεγείρω
15. καί ὁ βίαιος δέ πάθος κρατέω ὁ λογισμός φαίνω φιλαρχία καί κενοδοξία καί ἀλαζονεία καί μεγαλαυχία καί βασκανία
16. πᾶς γάρ οὗτος ὁ κακοήθης πάθος ὁ σώφρων νοῦς ἀπωθέω ὥσπερ καί ὁ θυμός καί γάρ οὗτος δεσπόζω
17. θυμόω γέ τοι Μωϋσῆς κατά Δαθαν καί Αβιρων οὐ θυμός τὶς κατά αὐτός ποιέω ἀλλά λογισμός ὁ θυμός διαιτάω
18. δυνατός γάρ ὁ σώφρων νοῦς ὡς φημί κατά ὁ πάθος ἀριστεύω καί ὁ μέν αὐτός μετατίθημι ὁ δέ καί ἀκυρόω
19. ἐπεί διά τίς ὁ πάνσοφος ἐγώ πατήρ Ἰακώβ ὁ περί Συμεών καί Λευίς αἰτιάομαι μή λογισμός ὁ Σικιμῖται ἐθνηδόν ἀποσφάζω λέγω ἐπικατάρατος ὁ θυμός αὐτός
20. εἰ μή γάρ δύναμαι ὁ θυμός ὁ λογισμός κρατέω οὐ ἄν λέγω οὕτω
21. ὁπηνίκα γάρ ὁ θεός ὁ ἄνθρωπος κατασκευάζω ὁ πάθος αὐτός καί ὁ ἦθος περιφυτεύω
22. ἡνίκα δέ ἐπί πᾶς ὁ ἱερός ἡγεμών νοῦς διά ὁ αἰσθητήριον ἐνθρονίζω
23. καί οὗτος νόμος δίδωμι κατά ὅς πολιτεύομαι βασιλεύω βασιλεία σώφρων τέ καί δίκαιος καί ἀγαθός καί ἀνδρεῖος
24. πῶς οὖν λέγω τὶς ἄν εἰ ὁ πάθος δεσπότης εἰμί ὁ λογισμός λήθη καί ἄγνοια οὐ κρατέω
| 
