Σοφία Ἰησοῦ Σειράχ, Chapter 20

1. εἰμί ἔλεγχος ὅς οὐ εἰμί ὡραῖος καί εἰμί σιωπάω καί αὐτός φρόνιμος    2. ὡς καλός ἐλέγχω ἤ θυμόω    3. καί ὁ ἀνθομολογέομαι ἀπό ἐλάττωσις κωλύω    4. ἐπιθυμία εὐνοῦχος ἀποπαρθενόω νεᾶνις οὕτω ὁ ποιέω ἐν βία κρίμα    5. εἰμί σιωπάω εὑρίσκω σοφός καί εἰμί μισητός ἀπό πολύς λαλιά    6. εἰμί σιωπάω οὐ γάρ ἔχω ἀπόκρισις καί εἰμί σιωπάω οἶδα καιρός    7. ἄνθρωπος σοφός σιγάω ἕως καιρός ὁ δέ λαπιστής καί ἄφρων ὑπερβαίνω καιρός    8. ὁ πλεονάζω λόγος βδελύσσω καί ὁ ἐνεξουσιάζομαι μισέω    9. εἰμί εὐοδία ἐν κακός ἀνήρ καί εἰμί εὕρεμα εἰς ἐλάττωσις    10. εἰμί δόσις ὅς οὐ λυσιτελέω σύ καί εἰμί δόσις ὅς ὁ ἀνταπόδομα διπλοῦς    11. εἰμί ἐλάττωσις ἕνεκα δόξα καί εἰμί ὅς ἀπό ταπείνωσις αἴρω κεφαλή    12. εἰμί ἀγοράζω πολύς ὀλίγος καί ἀποτιννύω αὐτός ἑπταπλάσιος    13. ὁ σοφός ἐν λόγος ἑαυτοῦ προσφιλής ποιέω χάρις δέ μωρός ἐκχέω    14. δόσις ἄφρων οὐ λυσιτελέω σύ ὁ γάρ ὀφθαλμός αὐτός ἀντί εἷς πολύς    15. ὀλίγος δίδωμι καί πολύς ὀνειδίζω καί ἀνοίγω ὁ στόμα αὐτός ὡς κῆρυξ σήμερον δανείζω καί αὔριον ἀπαιτέω μισητός ἄνθρωπος ὁ τοιοῦτος    16. μωρός λέγω οὐ ὑπάρχω ἐγώ φίλος καί οὐ εἰμί χάρις ὁ ἀγαθός ἐγώ    17. ὁ ἔσθω ὁ ἄρτος αὐτός φαῦλος γλῶσσα ποσάκις καί ὅσος καταγελάω αὐτός    18. ὀλίσθημα ἀπό ἔδαφος μᾶλλον ἤ ἀπό γλῶσσα οὕτω πτῶσις κακός κατά σπουδή ἥκω    19. ἄνθρωπος ἄχαρις μῦθος ἄκαιρος ἐν στόμα ἀπαίδευτος ἐνδελεχίζω    20. ἀπό στόμα μωρός ἀποδοκιμάζω παραβολή οὐ γάρ μή λέγω αὐτός ἐν καιρός αὐτός    21. εἰμί κωλύω ἁμαρτάνω ἀπό ἔνδεια καί ἐν ὁ ἀνάπαυσις αὐτός οὐ κατανύσσομαι    22. εἰμί ἀπόλλυμι ὁ ψυχή αὐτός διά αἰσχύνη καί ἀπό ἄφρων πρόσωπον ἀπόλλυμι αὐτός    23. εἰμί χάριν αἰσχύνη ἐπαγγέλλομαι φίλος καί κτάομαι αὐτός ἐχθρός δωρεάν    24. μῶμος πονηρός ἐν ἄνθρωπος ψεῦδος ἐν στόμα ἀπαίδευτος ἐνδελεχίζω    25. αἱρετός κλέπτης ἤ ὁ ἐνδελεχίζω ψεῦδος ἀμφότεροι δέ ἀπώλεια κληρονομέω    26. ἦθος ἄνθρωπος ψευδής ἀτιμία καί ὁ αἰσχύνη αὐτός μετά αὐτός ἐνδελεχῶς    27. ὁ σοφός ἐν λόγος προάγω ἑαυτοῦ καί ἄνθρωπος φρόνιμος ἀρέσκω μεγιστάν    28. ὁ ἐργάζομαι γῆ ἀνυψόω θιμωνιά αὐτός καί ὁ ἀρέσκω μεγιστάν ἐξιλάσκομαι ἀδικία    29. ξένιος καί δῶρον ἀποτυφλόω ὀφθαλμός σοφός καί ὡς φιμός ἐν στόμα ἀποτρέπω ἐλεγμός    30. σοφία κρύπτω καί θησαυρός ἀφανής τίς ὠφέλεια ἐν ἀμφότεροι    31. ἀγαθός ἄνθρωπος ἀποκρύπτω ὁ μωρία αὐτός ἤ ἄνθρωπος ἀποκρύπτω ὁ σοφία αὐτός