1. τέκνον ἁμαρτάνω μή προστίθημι μηκέτι καί περί ὁ πρότερος σύ δέομαι
2. ὡς ἀπό πρόσωπον ὄφις φεύγω ἀπό ἁμαρτία ἐάν γάρ προσέρχομαι δάκνω σύ ὀδούς λέων ὁ ὀδούς αὐτός ἀναιρέω ψυχή ἄνθρωπος
3. ὡς ῥομφαία δίστομος πᾶς ἀνομία ὁ πληγή αὐτός οὐ εἰμί ἴασις
4. καταπληγμός καί ὕβρις ἐρημόω πλοῦτος οὕτω οἶκος ὑπερήφανος ἐρημόω
5. δέησις πτωχός ἐκ στόμα ἕως ὠτίον αὐτός καί ὁ κρίμα αὐτός κατά σπουδή ἔρχομαι
6. μισέω ἐλεγμός ἐν ἴχνος ἁμαρτωλός καί ὁ φοβέω κύριος ἐπιστρέφω ἐν καρδία
7. γνωστός μακρόθεν ὁ δυνατός ἐν γλῶσσα ὁ δέ νοήμων οἶδα ἐν ὁ ὀλισθάνω αὐτός
8. ὁ οἰκοδομέω ὁ οἰκία αὐτός ἐν χρῆμα ἀλλότριος ὡς συνάγω αὐτός ὁ λίθος εἰς χειμών
9. στιππύον συνάγω συναγωγή ἄνομος καί ὁ συντέλεια αὐτός φλόξ πῦρ
10. ὁδός ἁμαρτωλός ὁμαλίζω ἐκ λίθος καί ἐπί ἔσχατος αὐτός βόθρος ᾅδης
11. ὁ φυλάσσω νόμος κατακρατέω ὁ ἐννόημα αὐτός καί συντέλεια ὁ φόβος κύριος σοφία
12. οὐ παιδεύω ὅς οὐ εἰμί πανοῦργος εἰμί δέ πανουργία πληθύνω πικρία
13. γνῶσις σοφός ὡς κατακλυσμός πληθύνω καί ὁ βουλή αὐτός ὡς πηγή ζωή
14. ἔγκατα μωρός ὡς ἀγγεῖον συντρίβω καί πᾶς γνῶσις οὐ κρατέω
15. λόγος σοφός ἐάν ἀκούω ἐπιστήμων αἰνέω αὐτός καί ἐπί αὐτός προστίθημι ἀκούω ὁ σπαταλάω καί ἀπαρέσκω αὐτός καί ἀποστρέφω αὐτός ὀπίσω ὁ νῶτον αὐτός
16. ἐξήγησις μωρός ὡς ἐν ὁδός φορτίον ἐπί δέ χεῖλος συνετός εὑρίσκω χάρις
17. στόμα φρόνιμος ζητέω ἐν ἐκκλησία καί ὁ λόγος αὐτός διανοέομαι ἐν καρδία
18. ὡς οἶκος ἀφανίζω οὕτω μωρός σοφία καί γνῶσις ἀσύνετος ἀδιεξέταστος λόγος
19. πέδη ἐν πούς ἀνόητος παιδεία καί ὡς χειροπέδη ἐπί χείρ δεξιός
20. μωρός ἐν γέλως ἀνυψόω φωνή αὐτός ἀνήρ δέ πανοῦργος μόλις ἡσυχῇ μειδιάω
21. ὡς κόσμος χρυσοῦς φρόνιμος παιδεία καί ὡς χλιδών ἐπί βραχίων δεξιός
22. πούς μωρός ταχύς εἰς οἰκία ἄνθρωπος δέ πολύπειρος αἰσχύνω ἀπό πρόσωπον
23. ἄφρων ἀπό θύρα παρακύπτω εἰς οἰκία ἀνήρ δέ παιδεύω ἔξω ἵστημι
24. ἀπαιδευσία ἄνθρωπος ἀκροάομαι παρά θύρα ὁ δέ φρόνιμος βαρύνω ἀτιμία
25. χεῖλος ἀλλότριος ἐν οὗτος διηγέομαι λόγος δέ φρόνιμος ἐν ζυγός ἵστημι
26. ἐν στόμα μωρός ὁ καρδία αὐτός καρδία δέ σοφός στόμα αὐτός
27. ἐν ὁ καταράομαι ἀσεβής ὁ σατανᾶς αὐτός καταράομαι ὁ ἑαυτοῦ ψυχή
28. μολύνω ὁ ἑαυτοῦ ψυχή ὁ ψιθυρίζω καί ἐν παροίκησις μισέω
|