Σοφία Ἰησοῦ Σειράχ, Chapter 22

1. λίθος ἀρδαλόω συμβάλλω ὀκνηρός καί πᾶς ἐκσυρίζω ἐπί ὁ ἀτιμία αὐτός    2. βόλβιτον κόπριον συμβάλλω ὀκνηρός πᾶς ὁ ἀναιρέω αὐτός ἐκτινάσσω χείρ    3. αἰσχύνη πατήρ ἐν γέννησις ἀπαίδευτος θυγάτηρ δέ ἐπί ἐλάττωσις γίνομαι    4. θυγάτηρ φρόνιμος κληρονομέω ἀνήρ αὐτός καί ὁ καταισχύνω εἰς λύπη γεννάω    5. πατήρ καί ἀνήρ καταισχύνω ὁ θρασύς καί ὑπό ἀμφότεροι ἀτιμάζω    6. μουσικός ἐν πένθος ἄκαιρος διήγησις μάστιξ δέ καί παιδεία ἐν πᾶς καιρός σοφία    7.    8.    9. συγκολλάω ὄστρακον ὁ διδάσκω μωρός ἐξεγείρω καθεύδω ἐκ βαθύς ὕπνος    10. διηγέομαι νυστάζω ὁ διηγέομαι μωρός καί ἐπί συντέλεια λέγω τίς εἰμί    11. ἐπί νεκρός κλαίω ἐκλείπω γάρ φῶς καί ἐπί μωρός κλαίω ἐκλείπω γάρ σύνεσις ἡδέως κλαίω ἐπί νεκρός ὅτι ἀναπαύω ὁ δέ μωρός ὑπέρ θάνατος ὁ ζωή πονηρός    12. πένθος νεκρός ἑπτά ἡμέρα μωρός δέ καί ἀσεβής πᾶς ὁ ἡμέρα ὁ ζωή αὐτός    13. μετά ἄφρων μή πληθύνω λόγος καί πρός ἀσύνετος μή πορεύομαι φυλάσσω ἀπό αὐτός ἵνα μή κόπος ἔχω καί οὐ μή μολύνω ἐν ὁ ἐντιναγμός αὐτός ἐκκλίνω ἀπό αὐτός καί εὑρίσκω ἀνάπαυσις καί οὐ μή ἀκηδιάω ἐν ὁ ἀπόνοια αὐτός    14. ὑπέρ μόλιβος τίς βαρύνω καί τίς αὐτός ὄνομα ἀλλά ἤ μωρός    15. ἄμμος καί ἅλς καί βῶλος σίδηρος εὔκοπος ὑποφέρω ἤ ἄνθρωπος ἀσύνετος    16. ἱμάντωσις ξύλινος ἐνδέω εἰς οἰκοδομή ἐν συσσεισμός οὐ διαλύω οὕτω καρδία στηρίζω ἐπί διανόημα βουλή ἐν καιρός οὐ δειλιάω    17. καρδία ἑδράζω ἐπί διάνοια σύνεσις ὡς κόσμος ψαμμωτός τοῖχος ξυστός    18. χάραξ ἐπί μετέωρος κεῖμαι κατέναντι ἄνεμος οὐ μή ὑπομένω οὕτω καρδία δειλός ἐπί διανόημα μωρός κατέναντι πᾶς φόβος οὐ μή ὑπομένω    19. ὁ νύσσω ὀφθαλμός κατάγω δάκρυον καί νύσσω καρδία ἐκφαίνω αἴσθησις    20. βάλλω λίθος ἐπί πετεινός ἀποσοβέω αὐτός καί ὁ ὀνειδίζω φίλος διαλύω φιλία    21. ἐπί φίλος ἐάν σπάω ῥομφαία μή ἀπελπίζω εἰμί γάρ ἐπάνοδος    22. ἐπί φίλος ἐάν ἀνοίγω στόμα μή εὐλαβέομαι εἰμί γάρ διαλλαγή πλήν ὀνειδισμός καί ὑπερηφανία καί μυστήριον ἀποκάλυψις καί πληγή δόλιος ἐν οὗτος ἀποφεύγω πᾶς φίλος    23. πίστις κτάομαι ἐν πτωχεία μετά ὁ πλησίον ἵνα ἐν ὁ ἀγαθός αὐτός ὁμοῦ πίμπλημι ἐν καιρός θλῖψις διαμένω αὐτός ἵνα ἐν ὁ κληρονομία αὐτός συγκληρονομέω    24. πρό πῦρ ἀτμίς κάμινος καί καπνός οὕτω πρό αἷμα λοιδορία    25. φίλος σκεπάζω οὐ αἰσχύνω καί ἀπό πρόσωπον αὐτός οὐ μή κρύπτω    26. καί εἰ κακός ἐγώ συμβαίνω διά αὐτός πᾶς ὁ ἀκούω φυλάσσω ἀπό αὐτός    27. τίς δίδωμι ἐπί στόμα ἐγώ φυλακή καί ἐπί ὁ χεῖλος ἐγώ σφραγίς πανοῦργος ἵνα μή πίπτω ἀπό αὐτός καί ὁ γλῶσσα ἐγώ ἀπόλλυμι ἐγώ