1. μετά δέ οὗτος δοξάζω ὁ βασιλεύς Ἀρταξέρξης Αμαν Αμαδαθος Βουγαῖος καί ὑψόω αὐτός καί πρωτοβαθρέω πᾶς ὁ φίλος αὐτός
2. καί πᾶς ὁ ἐν ὁ αὐλή προσκυνέω αὐτός οὕτω γάρ προστάσσω ὁ βασιλεύς ποιέω ὁ δέ Μαρδοχαῖος οὐ προσκυνέω αὐτός
3. καί λαλέω ὁ ἐν ὁ αὐλή ὁ βασιλεύς ὁ Μαρδοχαῖος Μαρδοχαῖος τίς παρακούω ὁ ὑπό ὁ βασιλεύς λέγω
4. κατά ἕκαστος ἡμέρα λαλέω αὐτός καί οὐ ὑπακούω αὐτός καί ὑποδείκνυμι ὁ Αμαν Μαρδοχαῖος ὁ ὁ βασιλεύς λόγος ἀντιτάσσω καί ὑποδείκνυμι αὐτός ὁ Μαρδοχαῖος ὅτι Ἰουδαῖος εἰμί
5. καί ἐπιγινώσκω Αμαν ὅτι οὐ προσκυνέω αὐτός Μαρδοχαῖος θυμόω σφόδρα
6. καί βουλεύω ἀφανίζω πᾶς ὁ ὑπό ὁ Ἀρταξέρξης βασιλεία Ἰουδαῖος
7. καί ποιέω ψήφισμα ἐν ἔτος δωδέκατος ὁ βασιλεία Ἀρταξέρξης καί βάλλω κλῆρος ἡμέρα ἐκ ἡμέρα καί μήν ἐκ μήν ὥστε ἀπόλλυμι ἐν εἷς ἡμέρα ὁ γένος Μαρδοχαῖος καί πίπτω ὁ κλῆρος εἰς ὁ τεσσαρεσκαιδέκατος ὁ μήν ὅς εἰμί Αδαρ
8. καί λαλέω πρός ὁ βασιλεύς Ἀρταξέρξης λέγω ὑπάρχω ἔθνος διασπείρω ἐν ὁ ἔθνος ἐν πᾶς ὁ βασιλεία σύ ὁ δέ νόμος αὐτός ἔξαλλος παρά πᾶς ὁ ἔθνος ὁ δέ νόμος ὁ βασιλεύς παρακούω καί οὐ συμφέρω ὁ βασιλεύς ἐάω αὐτός
9. εἰ δοκέω ὁ βασιλεύς δογματίζω ἀπόλλυμι αὐτός καίγώ διαγράφω εἰς ὁ γαζοφυλάκιον ὁ βασιλεύς ἀργύριον τάλαντον μύριοι
10. καί περιαιρέω ὁ βασιλεύς ὁ δακτύλιος δίδωμι εἰς χείρ ὁ Αμαν σφραγίζω κατά ὁ γράφω κατά ὁ Ἰουδαῖος
11. καί λέγω ὁ βασιλεύς ὁ Αμαν ὁ μέν ἀργύριον ἔχω ὁ δέ ἔθνος χράω ὡς βούλομαι
12. καί καλέω ὁ γραμματεύς ὁ βασιλεύς μήν πρῶτος ὁ τρισκαιδέκατος καί γράφω ὡς ἐπιτάσσω Αμαν ὁ στρατηγός καί ὁ ἄρχων κατά πᾶς χώρα ἀπό Ἰνδική ἕως ὁ Αἰθιοπία ὁ ἑκατόν εἴκοσι ἑπτά χώρα ὁ τέ ἄρχων ὁ ἔθνος κατά ὁ αὐτός λέξις διά Ἀρταξέρξης ὁ βασιλεύς
13. καί ἀποστέλλω διά βιβλιαφόρος εἰς ὁ Ἀρταξέρξης βασιλεία ἀφανίζω ὁ γένος ὁ Ἰουδαῖος ἐν ἡμέρα εἷς μήν δωδέκατος ὅς εἰμί Αδαρ καί διαρπάζω ὁ ὑπάρχω αὐτός [1] ὁ δέ ἐπιστολή εἰμί ὁ ἀντίγραφον ὅδε βασιλεύς μέγας Ἀρταξέρξης ὁ ἀπό ὁ Ἰνδική ἕως ὁ Αἰθιοπία ἑκατόν εἴκοσι ἑπτά χώρα ἄρχων καί τοπάρχης ὑποτάσσω ὅδε γράφω [2] πολύς ἐπάρχω ἔθνος καί πᾶς ἐπικρατέω οἰκουμένη βούλομαι μή ὁ θράσος ὁ ἐξουσία ἐπαίρω ἐπιεικής δέ καί μετά ἠπιότης ἀεί διεξάγω ὁ ὁ ὑποτάσσω ἀκύματος διά πᾶς καθίστημι βίος ὁ τέ βασιλεία ἥμερος καί πορευτός μέχρι πέρας παρέχω ἀνανεόω τέ ὁ ποθέω ὁ πᾶς ἄνθρωπος εἰρήνη [3] πυνθάνομαι δέ ἐγώ ὁ σύμβουλος πῶς ἄν ἄγω οὗτος ἐπί πέρας σωφροσύνη παρά ἐγώ διαφέρω καί ἐν ὁ εὔνοια ἀπαραλλάκτως καί βέβαιος πίστις ἀποδείκνυμι καί δεύτερος ὁ βασιλεία γέρας ἀποφέρω Αμαν [4] ἐπιδείκνυμι ἐγώ ἐν πᾶς ὁ κατά ὁ οἰκουμένη φυλή ἀναμίγνυμι δυσμενής λαός τὶς ὁ νόμος ἀντίθετος πρός πᾶς ἔθνος ὁ τέ ὁ βασιλεύς παραπέμπω διηνεκῶς διάταγμα πρός ὁ μή κατατίθημι ὁ ὑπό ἐγώ κατευθύνω ἀμέμπτως συναρχία [5] διαλαμβάνω οὖν ὅδε ὁ ἔθνος μόνος ἐν ἀντιπαραγωγή πᾶς διά πᾶς ἄνθρωπος κεῖμαι διαγωγή νόμος ξενίζω παραλλάσσω καί δυσνοέω ὁ ἡμέτερος πρᾶγμα ὁ κακός συντελέω κακός καί πρός ὁ μή ὁ βασιλεία εὐστάθεια τυγχάνω [6] προστάσσω οὖν ὁ σημαίνω σύ ἐν ὁ γράφω ὑπό Αμαν ὁ τάσσω ἐπί ὁ πρᾶγμα καί δεύτερος πατήρ ἐγώ πᾶς σύν γυνή καί τέκνον ἀπόλλυμι ὁλορριζεί ὁ ὁ ἐχθρός μάχαιρα ἄνευ πᾶς οἶκτος καί φειδώ ὁ τεσσαρεσκαιδέκατος ὁ δωδέκατος μήν Αδαρ ὁ ἐνίστημι ἔτος [7] ὅπως ὁ πάλαι καί νῦν δυσμενής ἐν ἡμέρα εἷς βιαίως εἰς ὁ ᾅδης κατέρχομαι εἰς ὁ μετέπειτα χρόνος εὐσταθής καί ἀτάραχος παρέχω ἐγώ διά τέλος ὁ πρᾶγμα
14. ὁ δέ ἀντίγραφον ὁ ἐπιστολή ἐκτίθημι κατά χώρα καί προστάσσω πᾶς ὁ ἔθνος ἕτοιμος εἰμί εἰς ὁ ἡμέρα οὗτος
15. σπεύδω δέ ὁ πρᾶγμα καί εἰς Σουσαν ὁ δέ βασιλεύς καί Αμαν κωθωνίζομαι ταράσσω δέ ὁ πόλις
| 
