1. καί γίνομαι λόγος κύριος πρός ἐγώ λέγω
2. υἱός ἄνθρωπος ἐν μέσος ὁ ἀδικία αὐτός σύ κατοικέω ὅς ἔχω ὀφθαλμός ὁ βλέπω καί οὐ βλέπω καί οὖς ἔχω ὁ ἀκούω καί οὐ ἀκούω διότι οἶκος παραπικραίνω εἰμί
3. καί σύ υἱός ἄνθρωπος ποιέω σεαυτοῦ σκεῦος αἰχμαλωσία ἡμέρα ἐνώπιον αὐτός καί αἰχμαλωτεύω ἐκ ὁ τόπος σύ εἰς ἕτερος τόπος ἐνώπιον αὐτός ὅπως ὁράω διότι οἶκος παραπικραίνω εἰμί
4. καί ἐκφέρω ὁ σκεῦος σύ ὡς σκεῦος αἰχμαλωσία ἡμέρα κατά ὀφθαλμός αὐτός καί σύ ἐξέρχομαι ἑσπέρα ὡς ἐκπορεύομαι αἰχμάλωτος
5. ἐνώπιον αὐτός διορύσσω σεαυτοῦ εἰς ὁ τοῖχος καί διεξέρχομαι διά αὐτός
6. ἐνώπιον αὐτός ἐπί ὦμος ἀναλαμβάνω καί κρύπτω ἐξέρχομαι ὁ πρόσωπον σύ συγκαλύπτω καί οὐ μή ὁράω ὁ γῆ διότι τέρας δίδωμι σύ ὁ οἶκος Ἰσραήλ
7. καί ποιέω οὕτω κατά πᾶς ὅσος ἐντέλλομαι ἐγώ καί σκεῦος ἐκφέρω ὡς σκεῦος αἰχμαλωσία ἡμέρα καί ἑσπέρα διορύσσω ἐμαυτοῦ ὁ τοῖχος καί κρύπτω ἐξέρχομαι ἐπί ὦμος ἀναλαμβάνω ἐνώπιον αὐτός
8. καί γίνομαι λόγος κύριος πρός ἐγώ ὁ πρωΐ λέγω
9. υἱός ἄνθρωπος οὐ λέγω πρός σύ ὁ οἶκος ὁ Ἰσραήλ οἶκος ὁ παραπικραίνω τίς σύ ποιέω
10. λέγω πρός αὐτός ὅδε λέγω κύριος κύριος ὁ ἄρχων καί ὁ ἀφηγέομαι ἐν Ἰερουσαλήμ καί πᾶς οἶκος Ἰσραήλ ὅς εἰμί ἐν μέσος αὐτός
11. λέγω ὅτι ἐγώ τέρας ποιέω ἐν μέσος αὐτός ὅς τρόπος ποιέω οὕτω εἰμί αὐτός ἐν μετοικεσία καί ἐν αἰχμαλωσία πορεύομαι
12. καί ὁ ἄρχων ἐν μέσος αὐτός ἐπί ὦμος αἴρω καί κρύπτω ἐξέρχομαι διά ὁ τοῖχος καί διορύσσω ὁ ἐξέρχομαι αὐτός διά αὐτός ὁ πρόσωπον αὐτός συγκαλύπτω ὅπως μή ὁράω ὀφθαλμός καί αὐτός ὁ γῆ οὐ ὁράω
13. καί ἐκπετάννυμι ὁ δίκτυον ἐγώ ἐπί αὐτός καί συλλαμβάνω ἐν ὁ περιοχή ἐγώ καί ἄγω αὐτός εἰς Βαβυλών εἰς γῆ Χαλδαῖος καί αὐτός οὐ ὁράω καί ἐκεῖ τελευτάω
14. καί πᾶς ὁ κύκλος αὐτός ὁ βοηθός αὐτός καί πᾶς ὁ ἀντιλαμβάνομαι αὐτός διασπείρω εἰς πᾶς ἄνεμος καί ῥομφαία ἐκκενόω ὀπίσω αὐτός
15. καί γινώσκω διότι ἐγώ κύριος ἐν ὁ διασκορπίζω ἐγώ αὐτός ἐν ὁ ἔθνος καί διασπείρω αὐτός ἐν ὁ χώρα
16. καί ὑπολείπω ἐκ αὐτός ἀνήρ ἀριθμός ἐκ ῥομφαία καί ἐκ λιμός καί ἐκ θάνατος ὅπως ἐκδιηγέομαι πᾶς ὁ ἀνομία αὐτός ἐν ὁ ἔθνος ὅς εἰσέρχομαι ἐκεῖ καί γινώσκω ὅτι ἐγώ κύριος
17. καί γίνομαι λόγος κύριος πρός ἐγώ λέγω
18. υἱός ἄνθρωπος ὁ ἄρτος σύ μετά ὀδύνη ἐσθίω καί ὁ ὕδωρ σύ μετά βάσανος καί θλῖψις πίνω
19. καί λέγω πρός ὁ λαός ὁ γῆ ὅδε λέγω κύριος ὁ κατοικέω Ἰερουσαλήμ ἐπί ὁ γῆ ὁ Ἰσραήλ ὁ ἄρτος αὐτός μετά ἔνδεια ἐσθίω καί ὁ ὕδωρ αὐτός μετά ἀφανισμός πίνω ὅπως ἀφανίζω ὁ γῆ σύν πλήρωμα αὐτός ἐν ἀσέβεια γάρ πᾶς ὁ κατοικέω ἐν αὐτός
20. καί ὁ πόλις αὐτός ὁ κατοικέω ἐξερημόω καί ὁ γῆ εἰς ἀφανισμός εἰμί καί ἐπιγινώσκω διότι ἐγώ κύριος
21. καί γίνομαι λόγος κύριος πρός ἐγώ λέγω
22. υἱός ἄνθρωπος τίς σύ ὁ παραβολή οὗτος ἐπί ὁ γῆ ὁ Ἰσραήλ λέγω μακράν ὁ ἡμέρα ἀπόλλυμι ὅρασις
23. διά οὗτος λέγω πρός αὐτός ὅδε λέγω κύριος ἀποστρέφω ὁ παραβολή οὗτος καί οὐκέτι μή λέγω ὁ παραβολή οὗτος οἶκος ὁ Ἰσραήλ ὅτι λαλέω πρός αὐτός ἐγγίζω ὁ ἡμέρα καί λόγος πᾶς ὅρασις
24. ὅτι οὐ εἰμί ἔτι πᾶς ὅρασις ψευδής καί μαντεύομαι ὁ πρός χάρις ἐν μέσος ὁ υἱός Ἰσραήλ
25. διότι ἐγώ κύριος λαλέω ὁ λόγος ἐγώ λαλέω καί ποιέω καί οὐ μή μηκύνω ἔτι ὅτι ἐν ὁ ἡμέρα σύ οἶκος ὁ παραπικραίνω λαλέω λόγος καί ποιέω λέγω κύριος
26. καί γίνομαι λόγος κύριος πρός ἐγώ λέγω
27. υἱός ἄνθρωπος ἰδού οἶκος Ἰσραήλ ὁ παραπικραίνω λέγω λέγω ὁ ὅρασις ὅς οὗτος ὁράω εἰς ἡμέρα πολύς καί εἰς καιρός μακρός οὗτος προφητεύω
28. διά οὗτος λέγω πρός αὐτός ὅδε λέγω κύριος οὐ μή μηκύνω οὐκέτι πᾶς ὁ λόγος ἐγώ ὅς ἄν λαλέω λαλέω καί ποιέω λέγω κύριος
| 
