1. καί γίνομαι λόγος κύριος πρός ἐγώ λέγω
2. υἱός ἄνθρωπος προφητεύω ἐπί ὁ προφήτης ὁ Ἰσραήλ καί προφητεύω καί λέγω πρός αὐτός ἀκούω λόγος κύριος
3. ὅδε λέγω κύριος οὐαί ὁ προφητεύω ἀπό καρδία αὐτός καί ὁ καθόλου μή βλέπω
4. ὁ προφήτης σύ Ἰσραήλ ὡς ἀλώπηξ ἐν ὁ ἔρημος
5. οὐ ἵστημι ἐν στερέωμα καί συνάγω ποίμνιον ἐπί ὁ οἶκος ὁ Ἰσραήλ οὐ ἀνίστημι ὁ λέγω ἐν ἡμέρα κύριος
6. βλέπω ψευδής μαντεύομαι μάταιος ὁ λέγω λέγω κύριος καί κύριος οὐ ἀποστέλλω αὐτός καί ἄρχω ὁ ἀνίστημι λόγος
7. οὐ ὅρασις ψευδής ὁράω καί μαντεία μάταιος λέγω
8. διά οὗτος λέγω ὅδε λέγω κύριος ἀντί ὅς ὁ λόγος σύ ψευδής καί ὁ μαντεία σύ μάταιος διά οὗτος ἰδού ἐγώ ἐπί σύ λέγω κύριος
9. καί ἐκτείνω ὁ χείρ ἐγώ ἐπί ὁ προφήτης ὁ ὁράω ψευδής καί ὁ ἀποφθέγγομαι μάταιος ἐν παιδεία ὁ λαός ἐγώ οὐ εἰμί οὐδέ ἐν γραφή οἶκος Ἰσραήλ οὐ γράφω καί εἰς ὁ γῆ ὁ Ἰσραήλ οὐ εἰσέρχομαι καί γινώσκω διότι ἐγώ κύριος
10. ἀντί ὅς ὁ λαός ἐγώ πλανάω λέγω εἰρήνη εἰρήνη καί οὐ εἰμί εἰρήνη καί οὗτος οἰκοδομέω τοῖχος καί αὐτός ἀλείφω αὐτός εἰ πίπτω
11. λέγω πρός ὁ ἀλείφω πίπτω καί εἰμί ὑετός κατακλύζω καί δίδωμι λίθος πετροβόλος εἰς ὁ ἔνδεσμος αὐτός καί πίπτω καί πνεῦμα ἐξαίρω καί ῥήγνυμι
12. καί ἰδού πίπτω ὁ τοῖχος καί οὐ λέγω πρός σύ ποῦ εἰμί ὁ ἀλοιφή σύ ὅς ἀλείφω
13. διά οὗτος ὅδε λέγω κύριος καί ῥήγνυμι πνοή ἐξαίρω μετά θυμός καί ὑετός κατακλύζω ἐν ὀργή ἐγώ εἰμί καί ὁ λίθος ὁ πετροβόλος ἐν θυμός ἐπάγω εἰς συντέλεια
14. καί κατασκάπτω ὁ τοῖχος ὅς ἀλείφω καί πίπτω καί τίθημι αὐτός ἐπί ὁ γῆ καί ἀποκαλύπτω ὁ θεμέλιον αὐτός καί πίπτω καί συντελέω μετά ἔλεγχος καί ἐπιγινώσκω διότι ἐγώ κύριος
15. καί συντελέω ὁ θυμός ἐγώ ἐπί ὁ τοῖχος καί ἐπί ὁ ἀλείφω αὐτός καί πίπτω καί λέγω πρός σύ οὐ εἰμί ὁ τοῖχος οὐδέ ὁ ἀλείφω αὐτός
16. προφήτης ὁ Ἰσραήλ ὁ προφητεύω ἐπί Ἰερουσαλήμ καί ὁ ὁράω αὐτός εἰρήνη καί εἰρήνη οὐ εἰμί λέγω κύριος
17. καί σύ υἱός ἄνθρωπος στηρίζω ὁ πρόσωπον σύ ἐπί ὁ θυγάτηρ ὁ λαός σύ ὁ προφητεύω ἀπό καρδία αὐτός καί προφητεύω ἐπί αὐτός
18. καί λέγω ὅδε λέγω κύριος οὐαί ὁ συρράπτω προσκεφάλαιον ἐπί πᾶς ἀγκών χείρ καί ποιέω ἐπιβόλαιον ἐπί πᾶς κεφαλή πᾶς ἡλικία ὁ διαστρέφω ψυχή ὁ ψυχή διαστρέφω ὁ λαός ἐγώ καί ψυχή περιποιέω
19. καί βεβηλόω ἐγώ πρός ὁ λαός ἐγώ ἕνεκα δράξ κριθή καί ἕνεκα κλάσμα ἄρτος ὁ ἀποκτείνω ψυχή ὅς οὐ δεῖ ἀποθνῄσκω καί ὁ περιποιέω ψυχή ὅς οὐ ἐσθίω ζάω ἐν ὁ ἀποφθέγγομαι σύ λαός εἰσακούω μάταιος ἀπόφθεγμα
20. διά οὗτος ὅδε λέγω κύριος κύριος ἰδού ἐγώ ἐπί ὁ προσκεφάλαιον σύ ἐπί ὅς σύ συστρέφω ἐκεῖ ψυχή καί διαρρήγνυμι αὐτός ἀπό ὁ βραχίων σύ καί ἐξαποστέλλω ὁ ψυχή ὅς σύ ἐκστρέφω ὁ ψυχή αὐτός εἰς διασκορπισμός
21. καί διαρρήγνυμι ὁ ἐπιβόλαιον σύ καί ῥύομαι ὁ λαός ἐγώ ἐκ χείρ σύ καί οὐκέτι εἰμί ἐν χείρ σύ εἰς συστροφή καί ἐπιγινώσκω διότι ἐγώ κύριος
22. ἀντί ὅς διαστρέφω καρδία δίκαιος ἀδίκως καί ἐγώ οὐ διαστρέφω αὐτός καί ὁ κατισχύω χείρ ἄνομος ὁ καθόλου μή ἀποστρέφω ἀπό ὁ ὁδός αὐτός ὁ πονηρός καί ζάω αὐτός
23. διά οὗτος ψευδής οὐ μή ὁράω καί μαντεία οὐ μή μαντεύομαι ἔτι καί ῥύομαι ὁ λαός ἐγώ ἐκ χείρ σύ καί γινώσκω ὅτι ἐγώ κύριος
| 
