1. καί ἔρχομαι πρός ἐγώ ἀνήρ ἐκ ὁ πρεσβύτερος ὁ Ἰσραήλ καί καθίζω πρό πρόσωπον ἐγώ
2. καί γίνομαι λόγος κύριος πρός ἐγώ λέγω
3. υἱός ἄνθρωπος ὁ ἀνήρ οὗτος τίθημι ὁ διανόημα αὐτός ἐπί ὁ καρδία αὐτός καί ὁ κόλασις ὁ ἀδικία αὐτός τίθημι πρό πρόσωπον αὐτός εἰ ἀποκρίνομαι ἀποκρίνομαι αὐτός
4. διά οὗτος λαλέω αὐτός καί λέγω πρός αὐτός ὅδε λέγω κύριος ἄνθρωπος ἄνθρωπος ἐκ ὁ οἶκος Ἰσραήλ ὅς ἄν τίθημι ὁ διανόημα αὐτός ἐπί ὁ καρδία αὐτός καί ὁ κόλασις ὁ ἀδικία αὐτός τάσσω πρό πρόσωπον αὐτός καί ἔρχομαι πρός ὁ προφήτης ἐγώ κύριος ἀποκρίνομαι αὐτός ἐν ὅς ἐνέχω ὁ διάνοια αὐτός
5. ὅπως πλαγιάζω ὁ οἶκος ὁ Ἰσραήλ κατά ὁ καρδία αὐτός ὁ ἀπαλλοτριόω ἀπό ἐγώ ἐν ὁ ἐνθύμημα αὐτός
6. διά οὗτος λέγω πρός ὁ οἶκος ὁ Ἰσραήλ ὅδε λέγω κύριος κύριος ἐπιστρέφω καί ἀποστρέφω ἀπό ὁ ἐπιτήδευμα σύ καί ἀπό πᾶς ὁ ἀσέβεια σύ καί ἐπιστρέφω ὁ πρόσωπον σύ
7. διότι ἄνθρωπος ἄνθρωπος ἐκ ὁ οἶκος Ἰσραήλ καί ἐκ ὁ προσήλυτος ὁ προσηλυτεύω ἐν ὁ Ἰσραήλ ὅς ἄν ἀπαλλοτριόω ἀπό ἐγώ καί τίθημι ὁ ἐνθύμημα αὐτός ἐπί ὁ καρδία αὐτός καί ὁ κόλασις ὁ ἀδικία αὐτός τάσσω πρό πρόσωπον αὐτός καί ἔρχομαι πρός ὁ προφήτης ὁ ἐπερωτάω αὐτός ἐν ἐγώ ἐγώ κύριος ἀποκρίνομαι αὐτός ἐν ὅς ἐνέχω ἐν αὐτός
8. καί στηρίζω ὁ πρόσωπον ἐγώ ἐπί ὁ ἄνθρωπος ἐκεῖνος καί τίθημι αὐτός εἰς ἔρημος καί εἰς ἀφανισμός καί ἐξαίρω αὐτός ἐκ μέσος ὁ λαός ἐγώ καί ἐπιγινώσκω ὅτι ἐγώ κύριος
9. καί ὁ προφήτης ἐάν πλανάω καί λαλέω ἐγώ κύριος πλανάω ὁ προφήτης ἐκεῖνος καί ἐκτείνω ὁ χείρ ἐγώ ἐπί αὐτός καί ἀφανίζω αὐτός ἐκ μέσος ὁ λαός ἐγώ Ἰσραήλ
10. καί λαμβάνω ὁ ἀδικία αὐτός κατά ὁ ἀδίκημα ὁ ἐπερωτάω καί κατά ὁ ἀδίκημα ὁμοίως ὁ προφήτης εἰμί
11. ὅπως μή πλανάω ἔτι ὁ οἶκος ὁ Ἰσραήλ ἀπό ἐγώ καί ἵνα μή μιαίνω ἔτι ἐν πᾶς ὁ παράπτωμα αὐτός καί εἰμί ἐγώ εἰς λαός καί ἐγώ εἰμί αὐτός εἰς θεός λέγω κύριος
12. καί γίνομαι λόγος κύριος πρός ἐγώ λέγω
13. υἱός ἄνθρωπος γῆ ἐάν ἁμαρτάνω ἐγώ ὁ παραπίπτω παράπτωμα καί ἐκτείνω ὁ χείρ ἐγώ ἐπί αὐτός καί συντρίβω αὐτός στήριγμα ἄρτος καί ἐξαποστέλλω ἐπί αὐτός λιμός καί ἐξαίρω ἐκ αὐτός ἄνθρωπος καί κτῆνος
14. καί ἐάν εἰμί ὁ τρεῖς ἀνήρ οὗτος ἐν μέσος αὐτός Νῶε καί Δανιήλ καί Ἰώβ αὐτός ἐν ὁ δικαιοσύνη αὐτός σῴζω λέγω κύριος
15. ἐάν καί θηρίον πονηρός ἐπάγω ἐπί ὁ γῆ καί τιμωρέω αὐτός καί εἰμί εἰς ἀφανισμός καί οὐ εἰμί ὁ διοδεύω ἀπό πρόσωπον ὁ θηρίον
16. καί ὁ τρεῖς ἀνήρ οὗτος ἐν μέσος αὐτός εἰμί ζάω ἐγώ λέγω κύριος εἰ υἱός ἤ θυγάτηρ σῴζω ἀλλά ἤ αὐτός μόνος σῴζω ὁ δέ γῆ εἰμί εἰς ὄλεθρος
17. ἤ καί ῥομφαία ἐάν ἐπάγω ἐπί ὁ γῆ ἐκεῖνος καί λέγω ῥομφαία διέρχομαι διά ὁ γῆ καί ἐξαίρω ἐκ αὐτός ἄνθρωπος καί κτῆνος
18. καί ὁ τρεῖς ἀνήρ οὗτος ἐν μέσος αὐτός ζάω ἐγώ λέγω κύριος οὐ μή ῥύομαι υἱός οὐδέ θυγάτηρ αὐτός μόνος σῴζω
19. ἤ καί θάνατος ἐπαποστέλλω ἐπί ὁ γῆ ἐκεῖνος καί ἐκχέω ὁ θυμός ἐγώ ἐπί αὐτός ἐν αἷμα ὁ ἐξολεθρεύω ἐκ αὐτός ἄνθρωπος καί κτῆνος
20. καί Νῶε καί Δανιήλ καί Ἰώβ ἐν μέσος αὐτός ζάω ἐγώ λέγω κύριος ἐάν υἱός ἤ θυγάτηρ ὑπολείπω αὐτός ἐν ὁ δικαιοσύνη αὐτός ῥύομαι ὁ ψυχή αὐτός
21. ὅδε λέγω κύριος ἐάν δέ καί ὁ τέσσαρες ἐκδίκησις ἐγώ ὁ πονηρός ῥομφαία καί λιμός καί θηρίον πονηρός καί θάνατος ἐξαποστέλλω ἐπί Ἰερουσαλήμ ὁ ἐξολεθρεύω ἐκ αὐτός ἄνθρωπος καί κτῆνος
22. καί ἰδού ὑπολείπω ἐν αὐτός ὁ ἀνασῴζω αὐτός ὅς ἐξάγω ἐκ αὐτός υἱός καί θυγάτηρ ἰδού αὐτός ἐκπορεύομαι πρός σύ καί ὁράω ὁ ὁδός αὐτός καί ὁ ἐνθύμημα αὐτός καί μεταμέλομαι ἐπί ὁ κακός ὅς ἐπάγω ἐπί Ἰερουσαλήμ πᾶς ὁ κακός ὅς ἐπάγω ἐπί αὐτός
23. καί παρακαλέω σύ διότι ὁράω ὁ ὁδός αὐτός καί ὁ ἐνθύμημα αὐτός καί ἐπιγινώσκω διότι οὐ μάτην ποιέω πᾶς ὅσος ποιέω ἐν αὐτός λέγω κύριος
| 
